I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Tuesday, April 22, 2008

Κυκλοι καπνου


Το τελευταιο διαστημα πιανω τον εαυτο μου να μην σκεφτεται πολυ, γι'αλλαγη. Η ισως καλυτερα, να μην δινει βαρυτητα σχεδον σε τιποτε τριγυρω. Οι συζητησεις με φιλους χρησιμευουν μαλλον ως αλφαδια, ως επαναβεβαιωση αποφασεων η σκεψεων που εχουν ηδη κατασταλλαξει μεσα μου.

Ακουω το καινουριο, το 'Third' των Portishead, που με παει σχεδον δεκατεσσερα χρονια πισω, στο Renault 19 οδηγωντας προς Πατρα παιζοντας το πρωτο αλμπουμ του γκρουπ στη διαπασων, με τελικο σκοπο εγγραφης σ'ενα πανεπιστημιο στο -λαθος- Ριο, που δεν θα πατησω ποδι ποτε. Η αποφαση για μια ζωη εκτος ελλαδας ειχε παρθει ηδη, το ταξιδι στην Πατρα μια προαναγγελθησα απουσια. Η στενοχωρια του τοτε, η υστερη χαρα. Καθε εμποδιο σε καλο που λεει κι η μανα μου...

Κι ενα χρονο πριν απ'το '94, παπαγαλιζοντας για ηλιθιες εξετασεις μαθαινω και τους James, με το 'Laid' να λιωνει στο CD, ενα απο τα αγαπημενα αλμπουμ, και τι ομορφο συναισθημα, να ακους την καινουρια τους δουλεια, με την ιδια ομαδα του καιρου εκεινου, να γραφουν μουσικη, διδυμη μ' αυτη του Laid, καλη οσο και τοτε. To 'Hey ma' ειναι τοσο ανελπιστα εξαιρετικο που γεμιζει το προσωπο μου με ενα τεραστιο χαμογελο οταν τ'ακουω...

Δεν υπαρχουν κυκλοι στη ζωη, αυταπατες ειναι αυτα, κατασκευασματα του μυαλου, ομως ειναι γλυκο συναισθημα μεγαλωνοντας να σ'ακολουθουν οι φιλοι οι παλιοι που αλλαζουν κι αυτοι, οι ηχοι οι παλιοι που προσαρμοζονται στο παρον, οι εικονες οι παλιες που αντανακλωνται υπο διαθλαση, δεν θυμασαι πια τι 'ναι ψεμα και τι αληθεια.

Γνωριζοντας οτι αυταπατασαι, ισως να μην προδιδεις και τοσο τον εαυτο σου τελικα!


7 Comments:

At Apr 22, 2008, 8:42:00 AM , Anonymous Anonymous said...

Α ναι ειχα ξεχασει οτι εισαι τερματοφυλακας-γιατρος παρολιγο ΒΙΟΛΟΓΟΣ...Ωραια εποχη το 94...Μεσα στην απογοητευση ειχαμε ολο το κοσμο στα ποδια μας...αν το ξεραμε κιολας...
Ποτε θα σε δουμε ρε Ντουκανταμ?Μας εχεις λειψει.Φιλια ρε(και μακρια απο την κορη μου ετσι?)

pharmacist

 
At Apr 22, 2008, 5:10:00 PM , Blogger neutrino said...

ααχχ Portishead και James στη συσκευασια του ενος. Σευχαριστω γι'αυτο τον υπεροχο και ανελπιστο συνδυασμο. Εγω ακουγα το "getting away with it" ουρλιαζοντας (απο μεσα μου) το "messed up" στο πισω καθισμα του αυτοκινητου, ανεβαινοντας πριν τρια χρονια στη Θεσσαλονικη. ποσο dummy ημανε.. :)
wandering the stars made everything so easy.

περιμενω να δω τους portishead live εδω και καιρο.. Οσο για τον Tim Booth, περιμενω τους ηλεκτρισμενους ανεπαναληπτους κυματισμους του και φετος το καλοκαιρι. Το χω πει αλλωστε. Η περσινη συναυλια των James ηταν μια απο τις καλυτερες της ζωης μου.
Sometimes, when i look deep in your eyes -i swear i can see your soul

 
At Apr 22, 2008, 7:34:00 PM , Blogger celsius33 said...

:) ωραίο ποστ συνάδελφε, ωραίες μουσικές ζεστά λόγια.

 
At Apr 23, 2008, 5:49:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Φαρμα

Βασικα δεν ξεραμε που παν τα τεσσερα, πολλες φορες αναρωτιεμαι το ιδιο και για το σημερα :):):)

Ξερεις, αυτο το συναισθημα, "ολου του κοσμου στα ποδια μας" δεν με εγκατελειψε παρα μονο οταν ταξιδεψα στο μαρυτερο σημειο ως τοτε, το 2002. Στις μεσοδυτικες πολιτιες αποκλεισμενος! Λολ!!! :)

Μεγαλοπνοα σχεδια για απω ανατολη εμειναν μεταιωρα, αφου οι αεροπορικες εταιριες χαμηλου κοστους κλεινουν ομαδικως! Επομενως, μπορει και πριν χτυπησω 32 να ειμαι πισω, καλυτερα να κλαψω με φιλους :) Τα δικα σου δεν τα προλαβαινω! Φιλια!

Neutrino

:):) ειμαστε της ιδιας συχνοτητας.
Παλι ερχονται οι Τζεημς, 26 ιουνιου στην ελλαδα...για λιγες μερες τους χανω...

Κελσιε,

Με προλαβες, ηθελα να σου αφησω κι εγω σχολιο σημερα, μου αρεσε το τελευταιο σου... συγκατανεβασα σιωπηλα...
Να εισαι καλα!

 
At Apr 23, 2008, 5:42:00 PM , Blogger ΚΑΛΗΜΕΡΑ said...

Εδώ έχει έναν ωραίο ήλιο, λιακάδα απίστευτη. Εκεί ό,τι καιρό κι αν κάνει οι ευχές είναι ευχές: Καλή Ανάσταση να περάσεις με αγαπημένους κοντά σου!

 
At Apr 23, 2008, 8:03:00 PM , Anonymous aerosol said...

Θυμάμαι τους Portishead στο Rockwave, στην Φρεατύδα. Ήταν υπέροχοι. Είμαι σίγουρος πως και τώρα θα αξίζουν τον κόπο. Κάποιοι καλλιτέχνες μεγαλώνοντας βαθαίνουν, δεν γερνάνε.

 
At Apr 24, 2008, 6:10:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Αναστασια

ευτυχως κι εδω επιτελους ηρθε η ανοιξη, ευχαριστω για τις ευχες, ανταποδιδω!

Αεροσολ!

Εισαι πολυ τυχερος! ωραια το εθεσες, ειδικα στη δημιουργηκοτητα ισως η μεγαλυτερη ηλικια να αποτελει πλεονεκτημα! cheers!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home