I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Thursday, January 31, 2008

Ως εδω ολα πανε καλα...


Εχθες το βραδυ η καταπονημενη ξυλινη κατασκευη του επανω οροφου που αποκαλω σπιτι μου κυριολεκτικα σειοταν σαν σε σεισμο ολο σχεδον το βραδυ ανα τακτα διαστηματα. Δεν υπερβαλω!
Ξυπνησα απο την τρομαρα μου και δεν μπορεσα να χαλαρωσω απο το ταρακουνημα ολο το βραδυ. Σφοδροτατοι ανεμοι απο τη λιμνη χτυπουσαν την πολη με θερμοκρασιες στο μειον. Ενιωσα σαν σε παραμυθι με το λυκο και τα τρια γουρουνακια και τα σαθρα τους οικοδομηματα. Η μηπως επαιζε κι η Κοκκινοσκουφιτσα? Τελως παντων το γνωστο παραμυθι. Αυτο που ενας χαρακτηρας φυσουσε κι εριχνε τα σπιτια καποιων φιλησυχων ζωων. Ουτε θυμαμαι τι επαθαν τα γουρουνακια τελικα...

Γυρνωντας απο δουλεια επρεπε να διαβασω, να προετοιμαστω σε κατι που δεν το κατεχω καλα. Το γεγονος οτι η παραμονη στο σπιτι μου εφερνε ζαλαδα με εβγαλε προς το γειτονικο καφε, στο πεζοδρομιο να πολεμω με τον παγωμενο ανεμο, να με σπρωχνει απο δω κι απο κει σαν τσουβαλι.

Καθημενος στο καφε μετα απο μιση ωρα αφηρημενος κοιτουσα προς τα εξω την ταλαιπωρια ωσπου μου ηρθε η εικονα πρωην συμμαθητη μου απο φροντιστηριο, 14 χρονια απο την τελευταια μας συναντηση, 20 κιλα βαρυτερο και πλεον φαλακρο, τροφαντο με ροδαλο μαγουλο να ειναι ηδη "Προφ" σε πανεπιστημιο της Καραιβικης με κοκονατς, πεντικιουρ και εξωτικες γκομενες να ξαποσταινουν στη χορτασμενη του κοιλια κι εγω να εχω μεταμορφωθει σε ενα απο τα τρια γουρουνακια στο πολυπαθο Μπαφαλο. Η ιδεα που εξαρχης προοριζοταν να με θλιψει, σε αντιδιαστολη τελικα μου εφερε γελια...
Η χειραγωγηση της εκαστοτε πραγματικοτητας ειναι μεγαλο πραγμα.
Η οπτικη γωνια του παρατηρητη ως διαθλαστικο παραμορφωτικο γυαλι...

--------------------------------------------

Με αφορμη τον θελκτικο λογο της Ολυφ,
μετρησα σημερα τις αποτυχημενες σχεσεις και ανοητες συνευρεσεις του τελευταιου διχρονου, με προαναγγελθεν αποτελεσμα ολες, (καιροφυλακτει η επομενη) και το μεγεθος της ατομικης ευθυνης στην αδυναμια να ξαποστασω καπου, να γαληνεψω μεσα μου. Η προσωπικη ευθυνη ως ο πιο ισχυρος παραγοντας που καθοριζει μια ατομικη πορεια, ολα τ'αλλα ειναι φθηνες, σαθρες δικαιολογιες. Ο καπετανιος ειναι ενας που καθοριζει την πλευση, σπανιως η ευθυνη των πραξεων οφειλεται σε καποιον αλλο. Εξαιρειται μια μικρη δοση τυχαιου, η οποια χρησιμοποιειται ως δικαιολογια δυσαναλογα της επιδρασης της...

Κι εκει (οχι τοσο ασχετα οσο φαινεται) μου ηρθε στο μυαλο ο Σημιτης, και πως η αποτυχημενη δευτερη τετραετια του να σπασει πολλα απο τα αποστηματα της ελλαδας οδηγησαν σε μια τεραστια παρατεταμενη κριση με καραμανλικες ψευδομεσιανικες προσδοκιες, προφασεις εν αμαρτια, ζαχαρωμενα σκατα σερβιρισμενα, με πληρη απουσια προσωπικης ευθυνης σε οποιοδηποτε επιπεδο να σταματησει μια πτωση καθως ολοι σιγονταρουνε "jusqu' ici tout va bien"... ως εδω ολα πανε καλα...

----------------------------------

Ραντεβου απο εβδομαδα, ακολουθει επισκεψη στη Νεα Υορκη, να δωσω εκτος των αλλων αναφορα στο φιλο Κελσιο σχετικα με Λουσιεν Φρουντ και ΜΟΜΑ...



14 Comments:

At Jan 31, 2008, 10:00:00 AM , Anonymous pharmacist said...

"L'important c'est l'aterrissage"
Φιλε μου σε παρακολουθω να παλευεις με τους δαιμονες σου αμφισβητωντας τις επιλογες της ζωης σου.Βρες την εσωτερικη σου αρμονια γιατι αδικεις τον εαυτο σου.Προσγειωσου...
Οι επιλογες που εχει ενας ανθρωπος τεινουν στο απειρο ενω αυτες που διαλεγει μετρουνται στα δακτυλα.
Μια φορα ενας καθηγητης marketing ειπε "μην ειστε εραστες του ιδανικου αλλα του εφικτου".
Τελειωνε με τις ΗΠΑ,ελα στην αλβιωνα.Βρες μια συντροφο,οχι γκομενα.Και επιτελους παραδεξου οτι μετανιωσες που πιστεψες τον Σημιτη.
Η μετριοτητα ειναι καλυτερη απο την τελειοτητα που δεν ερχεται ποτε

 
At Jan 31, 2008, 10:29:00 AM , Blogger gerasimos said...

Eντελώς... αντικειμενικά προτείνω όταν σύντομα τελειώσουν οι υποχρεώσεις σου στις ΗΠΑ να έρθεις στη Θεσσαλονίκη. Θα περάσουμε καλά! :-)

Στο παραμύθι νομίζω κλείνονται στο τέλος και τα τρία γουρουνάκια στο πιο γερό σπιτάκι από τούβλα και από κει μέσα κοροϊδεύουν το λύκο.

 
At Jan 31, 2008, 12:28:00 PM , Anonymous ολυφ said...

Βασικά σε μισώ που θά πας ΜΟΜΑ και θα δεις Λουσιέν

κατα τ αλλα τα γουρουνάκια δώσανε στο λύκο ποντίκια για τροφή και δυο μπατσες που φύσαγε πανω στο κεφαλι τους και μετά πηγανε ολοι μαζι να παιξουνε πρεφα για να σταματησει ο λυκος να φοβάται οτι πρέπει να φορά συνέχεια το κράνος του

κατα τρίτον θα σ αγκάλιαζα αλλα με το διαστρεμμα που εχω απο χθες στον αστραγαλο (σαν καποιος ανεμος να μ εσπρωξε μεσα σε μια γουβα...)δεν μπορω παρα μονο γκριμαστες να στείλω μιαχ μιαχ μιαχ

 
At Jan 31, 2008, 6:08:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Φαρμασιστ!

Ξερεις Τακη, ενας απο τους λογους που δαιμονιζομαι ετσι ειναι οτι απο τις τακτες μετακινησεις λειπουν διπλα μου κι οι Αγαπημενοι Φιλοι, οι ανθρωποι οπως εσυ που εξισοροπουν εναν ανθρωπο σε μεταιχμιο, τρωγομαι με τα ερωτηματα μου αλλα δεν εχω εναν αδελφικο/αδελφικη φιλη/ο απεναντι που να μοιραστουμε μια σκεψη, μια προσδοκια. Η επιπεδη ζωη που αναφερω σε προηγουμενο ποστ ειναι μια ζωη χωρις παθος.

Κανεις πολυ ομορφα σχολια, και σ ευχαριστω πολυ. Ειναι εντυπωσιακο για μενα που η 15 χρονη φιλια μας σε μερικη αδρανεια απο την αποσταση δυναμωδηκε απο την επαφη εδω!

Ελπιζω να συμφωνεις με την τελαυταια παραγραφο... :) Πιστεψα στο Σημιτη ως εκσυχρονιστη και την πατησα. Πιστεψα στον Καραμανλη ως μια ελπιδα βελτιωσης (αποκομματικοποιηση, αποκρατικοποιηση κλπ κλπ κλπ) και βλεπω τα ιδια και χειροτερα. Σε παραπεμπω στα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ αρθρα του Χαριδημου Τσουκα (Εναρθρη Κραυγη) , δεστον στα λινκ διπλα, γραφει στην Καθημερινη και στο Κερδος αλλα στο μπλογκ του ειναι ολα τα αρθρα του.


Γερασιμε!
Η τιμητικη προταση σου θα μελετηθει απο κοντα :):)
Τα παραμυθια αυτα εχουν γινει ενα κουβαρι στο μυαλο μου, αλλα ετσι μου φαινονται πιο αστεια :)

Olyf!
Αγκαλιαζεις και με διαστρεμα:) :)
Ενταξει σου ευχομαι περαστικα, αλλα τι να πουμε κι εμεις που εχουμε διαστρεμα στον εγκεφαλο!!!

ΜΟΜΑ την Κυριακη αγαπητη μου! :):)
Μου αρεσει το βερζιον σου με τα γουρουνακια!!! χα!

 
At Jan 31, 2008, 6:16:00 PM , Blogger basik said...

Και μην ξεχνάς πως σε μια βδομάδα αρχίζει και η Berlinale! :)

 
At Feb 1, 2008, 7:46:00 PM , Blogger celsius33 said...

καλή συνέχεια δεν μπορώ να πω ότι δε σε καταλαβαίνω ο φάρμασιστ ως προλαλήσαντας έχει δίκιο σε αρκετα :)Ο Σημίτης ήταν πάντως μια κάποια λύσης έστω και φαλκιδευμένη αλά ελληνικά, εδώ τώρα δημοσίως χειρότερα δεν πιάνει..είναι να μην ανοίγεις τηλεόραση. Ευχαριστώ και περιμένω για τον αγαπημένο Λυσιέν (αν και έχω διαβάσει ότι κυκλοφορεί γιαυτόν) αλλά every eye is new eye :)

 
At Feb 2, 2008, 6:34:00 PM , Blogger Olyf said...

Ε ναι αγκαλιάζεις και με διάστρεμμα όμως η μετακίνηση και πονάει και αργεί τοσο, που ακυρώνει την αγκαλιά. Εκτός βεβαια κι ερθει ο μη διαστραμενος αγκαλιαζόμενος σε σένα οπότε δεν πονάει κανείς ...

 
At Feb 2, 2008, 10:12:00 PM , Anonymous Anonymous said...

Life without passion is a life not worth having.

 
At Feb 4, 2008, 12:33:00 AM , Blogger Seven Film Gallery said...

Μόλις επιστρεψαμε απο Ρότερνταμ και φεύγουμε Βερολίνο. Εσυ? Θαρθείς?

 
At Feb 4, 2008, 9:19:00 AM , Blogger paperflowers said...

Δηλώνω συμπαράσταση στην διαδικασία ανασκόπησης, αναθεώρησης, ανάληψης ευθυνών, ίσως και ανακύκλωσης, γιατί όχι?
Ψάχνοντας βρίσκεις κι αν κρατάς την ιστορία της ζωής σου στα χέρια σου, μπορείς να της δώσεις όποια συνέχεια θέλεις, έτσι δεν είναι? Περίπου?

Ζηλεύω κι εγώ για το ΜΟΜΑ... ;-)

 
At Feb 4, 2008, 6:43:00 PM , OpenID μαύρα μεσάνυχτα said...

Some days you get the bear, other days the bear gets you.

 
At Feb 4, 2008, 7:25:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

greetings!

Επιστροφη απο Νεα Υορκη, παγκοσμια πολη, τι να πω...οποιος αγαπαει τις μεγαλουπολεις στη ΝΥ βρισκεται στον ομφαλο της γης....

Βασικ

Εαν παω Μπερλιναλε θα ειναι εντελως της τελευταιας στιγμης αποφασης... κοιταω προγραμματα και το παλευω...

Κελσιε

Φιλε, ειδα τα etchings του L. Freud
μερικα εργα του μου εκαναν μεγαλη εντυπωση, και παντως στο ΜοΜΑ εκτος απο τις μονιμες συλλογες διοργανωνει ταυτοχρονα κι αλλες 11-12 special exhibitions, ειναι απιστευτη η δυνατοτητα που σου δινει να εκτεθεις σε οτιδηποτε ενδιαφερον γινεται στον κοσμο...

Θα γραψω και ποστ με προτασεις για ΝΥ.

Ολυφ!
χαχαχ, εαν δεν παει ο Μωαμεθ στο βουνο κλπ κλπ :):)

Anomymous

you bet...
Though, I think if i lived in NYC or Toronto or a place in North America i feel closer to my style, i would be a bit more enthusiastic about life in america... (i suppose)

SFG
ειστε κι εσεις... γυρνατε τα φεστιβαλ... Θα επικοινωνησω εαν κανω το αλμα!

Πεηπερφλαουερ
ετσι νομιζω κι εγω... τελικα λογαριασμους δεν κλεινεις με τους αλλους, κλεινεις μονο με τον εαυτο σου...

Εχθες ειδα την παραλληλη ζωη που θα εκανα ΝΥ και ζηλεψα κι εγω...
Η πολη ειναι κορυφαια. Τελεια και παυλα.

Μαυρα μεσανυχτα

thanks for dropping by. I ve been fighting with that god-damn bear for so fucking long. I'd like to try an easier, smaller animal :):):):)

 
At Feb 6, 2008, 3:35:00 PM , Blogger photo artfish said...

Λίγη ζήλια την νοιώθουμε κ.identyCafe μας, που είστε στο μεγάλο μήλο δεν πειράζει όμως να είστε καλά.

 
At Feb 7, 2008, 7:34:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Φοτοαρτφις

να πατε να πατε, ειναι Η Μητροπολη του δυτικου κοσμου...

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home