I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Tuesday, January 15, 2008

Σχεσεις αγαπης-μισους


Αδερφικος φιλος, γυρνωντας σημερα στις Βορειοανατολικες Πολιτειες απο Ελλαδα με καλει απο τ’αεροδρομιο να μου διηγηθει τα καθεκαστα της διαμονης του, τις επαφες του με φαντασματα της προτερης φοιτητικης ζωης μας, το διχαστικο συναισθημα να ανηκεις σε πολλα μερη ταυτοχρονα η σε κανενα (Το συνδρομο Χουλκ, που «δεν εχεις που να κατσεις απο κατω» οπως εχει τραγουδηθει για οσους ενθυμουνται).

«Ξερεις Θανο, στην Ελλαδα μπορει να νιωθεις την αβασταχτη ελαφροτητα του ειναι οπως σχεδον παντου, εξισορροπεις ομως απο τη βραδεια γλυκητητα που σε περιτριγυριζει!»

η καπως ετσι το εννοουσε (εχει μεσο ορο παρουσιας στην ελλαδα λιγοτερο απο 30 μερες τα τελευταια 6 χρονια, κι επειδη συνεχεια την κατηγορουμε την χωρα που μεγαλωσαμε μια παρεκτροπη αγαπης συγχωρειται).


3 Comments:

At Jan 15, 2008, 9:02:00 AM , Anonymous pharmacist said...

"Δωστου δυο κατοσταρικα" και μια ζεστη αγκαλια απο μενα.
Φιλια απο την πατριδα...
Εμεις θα ειμαστε παντα εδω να σας διασκεδαζουμε(σαν ιθαγενεις που θαμπωνονται απο χαντρες)!

 
At Jan 16, 2008, 10:51:00 AM , Blogger Roadartist said...

ενταξει..ετσι ειναι :)

 
At Jan 18, 2008, 2:30:00 PM , Anonymous exiled said...

"Δώστου κι απ' τα καινούρια τα διακοσάρικα", που είναι κι ομορφότερα! Εμ, άμα δε νοιαζόσουνα, πώς θα εξοργιζόσουνα! Ξέρω, κι εγώ αυτό το πρόβλημα της λογικής νομιμοποίησης των αισθημάτων για τον τόπο καταγωγής έχω.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home