I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Thursday, January 17, 2008

Οι πιο ενδιαφερουσες ταινιες του '07

Καθυστερημενα μεν, αλλα προς τι η βιασυνη?
Σημειωνω τις ταινιες που μου εκαναν τη μεγαλυτερη εντυπωση τη χρονια που περασε.
Καποιες απο αυτες θα επιζησουν τη φθορα του χρονου...

Κατα την αποψη του ιστολογιου οι πιο ενδιαφερουσες ταινιες του 2007.

  • "The Banishment" (Izgnanie / Η Αποξενωση), του Andrei Zvyagintsev (Russia): Απλως αριστουργημα. Συγκλονιστικη απο καθε αποψη. Σε 10 χρονια θα την εχουν στα canon films...
  • "4 months, 3 weeks and 2 nights" (4 luni, 3 saptamani si 2 zile), του Cristian Mungiu (Romania): Συναγωνιζεται την Αποξενωση ως η καλυτερη ταινια της χρονιας, σιγουρα αποδειξη του πως μπορεις να γυρισεις σχεδον την Τελειοτητα μ'ελαχιστα χρηματα. Με backgound το αρρωστο δικτατορικο καθεστως του Τσαουσεσκου μια ταινια που σπαει κοκκαλα με τα οριακα διλημματα και τις δυσκολιες που βρισκεται αντιμετωπη μια νεα κοπελα υπο συνεχη πιεση παρα την ωριμοτητα και την δυναμη που την διακατεχει.

  • "No Country for Old Men", των Ethan & Joel Cohen (USA). Η δυνατοτερη ταινια των Κοεν εδω και χρονια. Αν ηταν ετσι ο αμερικανικος κινηματογραφος, ως χωρα θα προκαλουσε πολυ μεγαλυτερη συμπαθεια. Ο Bardem ως η απολυτη μανια καταστροφης, παρομοιαζεται και με πανουκλα! Η παραλληλη ιστορια της ηρεμης δυναμης που λεγεται Τομμυ Λι Τζοουνς ισοσταθμιζει το φιλμ μαγικα.

  • "Once", του John Carney (Ireland). Η μουσικη ταινια της γενιας μας. Εντελως αυθεντικη, ειλικρινης, η πιο feel good ταινια που ειδα φετος με τις ενδορφινες στα ουρανια. Δεν υπαρχει περιπτωση να μην νιωσεις απολυτη ευφορια με την εξοδο απο την αιθουσα.

  • "Michael Clayton" του Tony Gilroy (USA). Ξανα, ενα μικρο διαμαντι, με τον Κλουνυ σε ρολο γαντι. Πλεον οι επιλογες του εγγυηση για την ποιοτητα της ταινιας...

  • "Eastern Promises"του David Cronenberg (Canada, UK). Κι ομως ο Κρονεμμπεργκ εκανε δευτερη πραγματικα καλη ταινια στη σειρα! Ειναι που βρηκε τη μουσα του, τον Μορτενσεν, ολα τα λεφτα στο φιλμ αυτο.

  • "Lust, Caution" (Se, Jie) του Ang Lee (China). Μεγαλος τεχνιτης και storryteller. Την ταινια τη λατρεψα. Ο αισθησιασμος κι η ευαισθησια των μεγαλων σκηνοθετων απο την Ασια ειναι αλλης κατηγοριας.

  • "Zidane, a 21st century portrait" των Douglas Gordon και Philippe Pareno (France). Ταινια ελεγεια στον Ζινταν αλλα με ενα τροπο που δεν το εχει επαναλαβει κανεις. Σε ενενηνταλεπτο πραγματικο αγωνα, καμερες απο παντου τραβανε μονο τον Ζινταν σε οτιδηποτε κανει. Ακομα κι οταν η μπαλα παιζεται αλλου. Unexpectedly sublime... Με μουσικη των Mogwai. Φυσικα σκοραρει και παιρνει και κοκκινη καρτα.

  • "Before the Devil Knows, You're Dead", του Sydney Lumet (USA). O 84 ετων Λιουμετ γυριζει ταινια χαρακτηρων με τετοια διαυγεια και μπριο που θα τη ζηλευε 20αρης. Απολαυστικη.

  • "Atonement" του Joe Wright (UK). Πηγα στον κινηματογραφο χωρις να προσμενω κατι. Με αγγιξε γιατι με επεισε η χημεια του McAvoy και της Knightley και τα βιβλια του Μακ Γιουαν αποτελουν παντοτε βαση για ξεχωριστες ταινιες.

  • "12:08 East of Bucharest" του Corneliu Porumboiu (Romania). Η χρυση εποχη του Ρουμανικου Κινηματογραφου ειναι εδω. Μαυρη κωμωδια με τα ολα της.

  • "Gucha! Distant Trumpet" (Guca!) του Dusan Milic (Serbia). Η ταινια που ΔΕΝ μπορει να γυρισει ο Κουστουριτσα εδω και 10+ χρονια... Βαλκανικη τρελα.

  • "First Snow" του Mark Fergus (USA). O Guy Pearce εκπληκτικος. Η μονη ελαφρως μεταφυσικη ταινια που δεν με ειχε ενοχλησει, αντιθετως μ'εκανε και την σκεφτομουν μερες.

  • "Red Road" της Andrea Arnold (Scotland). Αριστοτεχνικο ντεμπουτο ατμοσφαιρικα γυρισμενο με την αυτοπεποιθηση ενος βετερανου. Επιτελους μια γυναικα σκηνοθετης. Αναμενω την επομενη ταινια της.

  • "After the wedding" (Εfter bryllupet) της Susanne Bier (Denmark). Μετα την τριτη προβολη, καπως ησυχασα. Για ταινιες σαν κι αυτες αγαπαω το σινεμα οσο τιποτε αλλο.

14 Comments:

At Jan 17, 2008, 11:58:00 AM , Blogger nomansland said...

what about "persepolis" and "control"?

Καλημέρες....

Το ρουμάνικο, όλα τα λεφτα...!!!

 
At Jan 17, 2008, 4:00:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

:) nomansland,

Δεν σημαινει πως εχω δει ολες τις ταινιες του 07!
Επισης μην ξεχνας τι ρολο παιζει η διανομη ταινιων!
Στη Βορειο Αμερικη και στην Ευρωπη ο χρονος διανομης δεν ειναι ιδιος...Ετσι εχω δει πολλες ταινιες εδω που σ'εσας θα ερθουν το '08 και το αντιστροφο!
Το Κοντρολ εχασα την ευκαιρια να το δω στο Φεστιβαλ του τοροντο, ηταν σολντ αουτ, (στην Αθηνα δεν παιζοταν πια τα χριστουγεννα) και το περσεπολις το περιμενω...

Επισης,
- το Blueberry nights του Kar Wai δεν το εχω δει ακομα που μαλλον θα εμπαινε στη λιστα!
- Το Ζοdiac του Fincher! το περιμενω σημερα σε dvd
- I'm not there, του Todd Haynes δεν το προλαβα μεταξυ αλλων...

Και αλλα πολλα που ελεγα να τα βαλω στη λιστα αλλα τελικα για διαφορους λογους προτιμησα οχι...

Το εργο του Mungiu ειναι φανταστικο...

Φυσικα η λιστα ειναι ελλιπης! :) Ciao!

 
At Jan 18, 2008, 12:01:00 AM , Blogger nomansland said...

α οκ! sorry, αυτές είναι σκέψεις που δεν μπορώ να κάνω μάλλον διότι δεν έχω αίσθηση της απόστασης που μας χωρίζει...εννοώ των 2 πολιτισμών...κι όταν καμμιά φορά αποκτώ φρικάρω είναι η αλήθεια...:) Του Kar Wai μ' άρεσε αλλιώς, κάπως όπως όταν ο Woody Allen μετακόμισε κατά τα δικά μας μέρη. Η μόνη διαφορά είναι πως με τον δεύτερο ήμουν σίγουρη από την αρχή πως μου αρέσει, με τον πρώτο δεν έχω καταλήξει ακόμη...τον οποίο βεβαώς και έχω σε μεγάλη υπόλειψη....

καληνύχτες από εδώ...

 
At Jan 18, 2008, 12:30:00 AM , Blogger neutrino said...

καληπσερα καφε!
ουφ τα χω πλεον κι εγω χασει με τις λιστες. 2006, 2007, 2008 τωρα εχουν ολες οι εικονες μπλεχτει στο μυαλο μου. το σιγουρο ειναι οτι μιλαμε για καλες ταινιες.. παλι στα βαλκανικα μου βαζεις τα γυαλια (και προσπαθησα να δω λιγο "ματιες στα βαλκανια" στο φετινο φεστιβαλ Θεσνικης, αλλα δεν ειδα πολλα πραγματα τελικα..).
θελω πολυπολυ να δω τους Κοεν! Τον Ζινταν δεν τον ειδα, αλλα θα ηθελα χεχε (καλα του εκανε του σκατοΜατερατσι -περιπου)..
κατα τα αλλα, το ξερεις οι τα γουστα μας πανω κατω συμπιπτουν. :)
αντε, καλο μας κινηματογραφικο 2008 (που εμενα ξεκινησε με banishment.. αυτο κι αν ειναι καλος οιωνος!!)

 
At Jan 18, 2008, 1:54:00 AM , Blogger basik said...

Σε λίγες ώρες πρόκειται να δω το πρώτο φιλμ που σκηνοθέτησε η Madonna, Filth and Wisdom.

 
At Jan 18, 2008, 1:41:00 PM , Blogger Neko said...

Χρονια Πολλα Φιλε μου ,οτι επιθυμεις...Να 'σαι παντα καλα στην υγεια σου και γρηγορα επιστροφη στην Ευρωπη!!!

 
At Jan 18, 2008, 2:27:00 PM , Blogger exiled said...

Η ταινία του Fincher ήταν για μένα ψιλοαπογοήτευση. Πολύ καλά γυρισμένη, αλλά... Είναι που μας έχει συνηθίσει σε αριστουργήματα τύπου Seven και Fight Club. Τις ταινίες που προτείνεις δεν τις έχω δει, αλλά έχουνε μπει στο πρόγραμμα για κατέβασμα! Το γούστο σου είναι για μένα εγγύηση, τόσο στα βιβλία, όσο και στις ταινίες.
Καλή συνέχεια!

 
At Jan 18, 2008, 6:29:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Nomansland

Oi apostaseis einai sxetikes!
Apoktoun shmasia mono se eidikes periptwseis...

Neutrina
Kales etoimasies! Filia!

Basik

perimenoume endypwseis!

Neko
Na sai kala, oti kalytero kai stous 3 sas!!!Ygeia file!

Exiled
Gia na doume... To Film Comment leei oti einai h kalyterh ths xronias pou mou ekane megalh endypwsh... Genika sthn Amerikh phre exairetikes kritikes alla patwse sta tameia.

Flattered! Cheers!

 
At Jan 20, 2008, 3:45:00 PM , Blogger theachilles said...

Καταρχάς να πω ότι σε ζηλεύω που έχεις δει Κοέν και Λιούμετ, πολύ πολύ αναμενόμενα.

Κατά τ'άλλα, συμφωνώ με τις περισσότερες επιλογές σου άσχετα αν θα τα έβαζα σε μια παρόμοια δική μου λίστα (επιτέλους,κάποιος στέκεται δίπλα μου στο αγαπημένο Red Road). Ας περιοριστώ λοιπόν σε κάποιες διαφωνίες μου. Πρώτη το Atonement. Επαγγελματίας σκηνοθέτης ο Wright, αλλά τα δυο-τρία επιτηδευμένα του κολπάκια δεν τον αναγάγουν σε σημαντικό σκηνοθέτη (ωραίο το δεκάλεπτο μονοπλάνο, αλλά μάλλον άσκοπο). Επίσης, το ζευγάρι McAvoy και Knightley μοιάζει σαν να βγήκε από την κατάψυξη. Μερικές ωραίες στιγμές υπάρχουν, αλλά να η ψήφος μου για την προς το παρόν υπερεκτιμημένη ταινία της σεζόν. Ένας Minghella θα είχε φτιάξει αριστούργημα από το βιβλίο του McEwan.

Τέλος, το After the Wedding με απογοήτευσε. Στηρίζω δυναμικά την Susanne, οι Ανοιχτές καρδιές μου άρεσαν αρκετά, ενώ το Brothers ήταν απλά καταπληκτικό. Με ανεβασμένες προσδοκίες πήγα στο νέο της φιλμ και κάπως προσγειώθηκα ανώμαλα. Χωρίς να χάνει τον έλεγχο απόλυτα, αυτή τη φορά μοιάζει να της ξεφεύγει σε στιγμές η εύθραυστη ισορροπία από την οποία ταλανίζονται όλοι οι σκηνοθέτες του Δόγματος, αυτή που χωρίζει το δράμα από τον εκβιαστικό, σαπουνοπερατικό μελοδραματισμό.

 
At Jan 20, 2008, 7:41:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Achilles

Ωραια! Χαρηκα με το σχολιο σου!

Λοιπον, να σου πω την ενσταση μου για το Μετα το Γαμο. Νομιζω οτι ο μελοδραματισμος που υπαρχει στην ταινια ειναι κατι που προσωπικα το βρηκα ταιριαστο. Δεν ειναι ολοι οι μελοδραματισμοι υποχρεωτικα μεμπτοι!
Ειναι ισως η πιο αυθεντικα μελοδραματικη ταινια που ειδα!!!
Το Δογμα ειναι μονο μια πλατφορμα.
Επειδη μιλησα και με την Steen απο κοντα σχολιαζαμε οτι ακομα κι οι κανονες του Δογματος δεν πρεπει να ειναι "δογματικοι" :) δηλαδη, δεν υπαρχει νοημα να τηρεις κατι αποκλειστικα και μονο επειδη το λεει καπου μια διακυρηξη...

Σε καταλαβαινω παντως, εγω γενικα εφυγα εντελως συνεπαρμενος απο την ταινια. Και φυσικα το Brothers φοβερο!

Το Atonement επισης μου μιλησε σε προσωπικο επιπεδο, ειναι πολυ υποκειμενικο βλεπεις... Και το ζευγαρι μου αρεσε πολυ...
Το μονοπλανο στο χαος του Dunkirk απλως εντυπωσιακο!

Μου αρεσε η αποψη σου περι Μιγκελα!!!
Πραγματικα ισως να εκανε αριστουργημα στη θεση του Ραιτ αλλα θα σου θυμισω την τρελη πατατα του "Breaking and Entering" απο την
φετινη σοδεια που πραγματικα νομιζεις πως εχει παθει εγκεφαλικο! :):)

Σκεφτομουν να εβαζα και το Juno στη λιστα αλλα τελικα οχι...
Χαιρετισματα αγαπητε!

 
At Jan 21, 2008, 1:07:00 AM , Blogger theachilles said...

Φίλε μου, ευχαριστώ για την πάντα θερμή υποδοχή.
Προφανώς και υπάρχουν μελοδραματισμοί εκλεκτοί. Κατά τη γνώμη μου είναι αυτοί που δεν εκβιάζουν τον θεατή αλλά οδηγούνται από γεγονότα που η αφήγηση τα κάνει να μοιάζουν αναπόφευκτα. Παράδειγμα το Brothers. Για να μην πάμε σε παλαιότερους μάστορες (βλ. Douglas Sirk). Υπήρχαν σκηνές στο Μετά το Γάμο που θα ήθελα να λείπουν όμως.
Συμφωνώ απόλυτα στα όσα λες για το Δόγμα, είχα γράψει κάποια στιγμή στο δωμάτιο ένα κείμενο για αυτό με αφορμή το Open Hearts, θα δεις ότι οι απόψεις μας συμπίπτουν.

Θα συμφωνήσω για τον τελευταίο Minghella (ίσως όχι με τόσο πάθος, άλλωστε υπήρχε η έκτακτη παρουσία της Robin Wright Penn εκεί). Στο μυαλό μου είχα περισσότερο τον σκηνοθέτη του Άγγλου Ασθενή. Θυμάσαι τι έκανε εκεί; Αρκούσε η Kristin Scott Thomas να αγγίξει απλώς τα μαλλιά τους όσο ο Fiennes μιλούσε για να νιώσουμε το πάθος να φουντώνει.

Το Juno θα το δω αύριο πρωί-πρωί, οπότε επιφυλάσσομαι.

 
At Jan 21, 2008, 1:27:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

:)
Κι η ταινια να μην σου αρεσει θα αγαπησεις το soundtrack! :)
O Michael Cera ειναι φοβερα αστειος!

 
At Jan 29, 2008, 7:16:00 PM , Blogger roadartist said...

"Atonement" πολύ καλό όντως :)

 
At Jan 31, 2008, 6:29:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Ναι, ετσι νομιζω κι εγω!
:) cheers!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home