I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Monday, December 17, 2007

Βελγικες νυχτες

Ομολογω πως η επαφη μου με τον βελγικο πολιτισμο ειναι απειροελαχιστη. Απο τη σκοπια του ιστολογιου αυτου το Βελγιο ειναι μια συμπαθης χωρα διοτι βρισκεται κι αυτη σε κριση ταυτοτητας, ουσιαστικα εχει απωλεσει οποιαδηποτε ταυτοτητα, βολοδερνει αναμεσα σε αντιθετες κατευθυνσεις, το τι αποτελει "βελγικο" ισως πλεον να ειναι και ανεκδοτο.
Οι μπυρες ανηκουν στην σφαιρα του φολκλορ αλλα σιγουρα τις εχουμε πιει σχεδον ολοι. Aς ξεκινησουμε απο εκει.
Το βελγικο σινεμα το γνωρισα μονο απο τα ματια των αδερφων Νταρντεν, για πολλα χρονια το φιλμ "Ροζεττα" το ειχα εξισωσει με την Καταθλιψη, σε παραληρηματικους συσχετισμους ειρωνικα ανεφερα το φιλμ υπο διαφορες θλιβερες καταστασεις. Αργοτερα βεβαια παρα την μαυρη θλιβερη ματια των Νταρντεν, τους εκτιμησα αναπαντεχα με το "L' enfant" στο οποιο διεκρινα την κρυφη αγαπη τους για τους ατελεις αστειους ανθρωπους παρα την εντυπωση του μισανθρωπισμου που σε κανουν να πιστευεις οτι τους διακατεχει...

Τωρα που το ξανασκεφτομαι ισως η λιστα να ειναι λιγο πιο μεγαλη.
Ο Georges Simenon ολο και θα εχει διαβαστει απο καποιους εξ ημων, ο Jacques Brel θα εχει παιξει σε καποιο ραδιο η σι-ντι, τον Τεν-Τεν του Hegré τον εχουμε ξεφυλισσει ισως ολοι μας. Για να μην σας θυμισω τους Vaya con Dios και παθουμε κανενα πρωιμο εγκεφαλικο αν σκεφτουμε οτι εχουν περασει 20 χρονια...

Διαπιστωνω πως τελικα ισως το προβλημα με το Βελγιο ειναι οτι ειναι παραγνωρισμενο, σχεδον διαφανες, ομως φοβαμαι οτι κι αυτο ανηκει σε ενα απο τα αμετρητα στερεοτυπα που χτιζουμε συνεχως.

Η ενασχοληση μου με το Βελγιο εχει να κανει με το γεγονος οτι την περασμενη παρασκευη, σαββατο και κυριακη ηρθα σε επαφη με κατι Βελγικο απρογραμματιστα αλλα καθε φορα με μια τεραστια ικανοποιηση οτι μου εδωσε κατι ομορφο, μοναδικο, ενα δωρο στις αισθησεις. Ποσο μαλλον που η επαφη αυτη ηταν στην Βουδαπεστη.

Ο Luc Tuymans θεωρειται απο τους κορυφαιους εν ζωη ζωγραφους παγκοσμιως. Η Βουδαπεστη ειναι η πρωτη απο τις τρεις πολεις (Βαρσοβια και Μοναχο) που παρουσιαζουν αναδρομικη εκθεση των σπουδαιοτερων εργων του στο Mucsarnok/Kunsthalle. Τον Tuymans τον εχω συναντησει σε αλλα μουσεια μοντερνας τεχνης στη Δυση, με τελευταιο το μουσειο μοντερνας τεχνης της Φρανκφουρτης. H εκθεση στη ουγγρικη πρωτευουσα ειναι στημενη στην εντελεια. Τεραστιο κι ευρυχωρο κτιριο, η ιδεα σε μερικες αιθουσες να υπαρχουν το πολυ ενας πινακας σε καθε τοιχο και με το φωτισμο των αιθουσων να διαφερει, δινουν μια μοναδικη αισθηση σ αυτο το ταξιδι. Ολη η πινακοθηκη εχει μονο εργα του Tuymans απο τα 70ς και μεταγενεστερα, με σχολιασμο απο τον ζωγραφο και καποιος γρηγορα διαπιστωνει πως η τεχνοτροπια του ειναι εντελως ξεχωριστη απο οτι αλλο εχουμε δει, θαμπα χλωμα χρωματα να κυριαρχουν και παραστασεις που ενω απεικονιζουν ενα θεμα ουδετερο -πχ ενα μπανιο- υποδηλωνουν κατι αρρωστημενο, ομιχλωδες, κακο, παγωμενο. (για παραδειγμα, διαβαζουμε οτι το μπανιο ειναι στο Αουσβιτς το μερος που εφερναν τους κρατουμενους για πειραματα). Αλλα και μια ειρωνικη, σαρκαστικη ματια στη θρησκεια και τον φοντεμενταλισμο, τον προβληματισμο της μοναξιας και της συντριβης του ανθρωπου στη μεταμοντερνα εποχη μας, την μετα 9/11 εποχη κι ουτω καθ εξης.



Βγηκαμε εξω με τη φιλη μου απο την εκθεση ενθουσιασμενοι. Οποιος εχει την ευκαιρια μην τη χασει. Εδω τα λινκ.
Ο Τuymans ζει τωρα στην Αντβερπη, κι η τελευταια ανδρομικη εκθεση του ηταν στην Τate στο Λονδινο το 2004.

Το Σαββατο το βραδυ σε εναν απο τους πιο προωθημενους χωρους τεχνης στη Βουδαπεστη, το Trafo, παρακολουθησαμε μια απο τις πιο ευφανταστες βελγικες ομαδες χορου τους Peeping Tom, στο τριτο μερος μιας τριλογιας ("Le sous sol") μιξης χορου και θεατρου που γυριζει μ' επιτυχια ανα την Ευρωπη το τελευταιο τριχρονο. Για δυο μονο μερες στη Βουδαπεστη, η φιλη μου Κ. τους ειδε την προηγουμενη ημερα κι ενθουσιαστηκε τοσο που με παρακαλεσε να εκανα το παν να τους δω.
Καρφιτσα δεν επεφτε στο Τραφο, μια απεριγραπτη παρασταση-συνδυασμος υψηλης αισθητικης σκηνικων - ενα εργο τεχνης απο μονα τους - , χορογραφιας που να σου κοβει την ανασα με την τεχνικη, τον ερωτισμο και τον απιστευτο κομπο σωματων να αψηφουν φυσικους νομους, θεατρου και ζωντανης οπερας σαν ενα τεραστιο κυμα να σκαει πανω σου. Περιττο να πω πως το χειροκροτημα στο τελος διηρκησε πανω απο ενα τεταρτο, ενα καταπληκτικο συναισθημα, το συζηταγαμε αργοτερα με την παρεα μου τουλαχιστον για ενα διωρο σχεδον αποσβολωμενοι.
Το λινκ απο την παρασταση εδω!



Οι βελγικες μοναστηριακες μπυρες στο Αββαειο στην πλευρα της Βουδας το βραδυ της παρασκευης με το που πατησα το ποδι μου στην χιονισμενη πρωτευουσα ηταν η προεορτεια εισαγωγη σε μια βελγικη περιπετεια στην κεντρικη ευρωπη. Ταξιδι μεσα στο ταξιδι.

10 Comments:

At Dec 18, 2007, 4:28:00 AM , Blogger neutrino said...

o απεριοριστα ιδιοφυης Magritte, ο ευγενικα δυσμορφος Rubens, οι απαισιοδοξα αισιοδοξοι Dardennne, ο τετραπερατος Tin Tin του Herge, και κυριως ο σπαρακτικα ανθρωπινος ποιητης Brel.
Η οδος Tervuren στις Βρυξελλες, το ατελειωτο σκοτεινο Tunnel Belliard, το "δικο μου" Woluwe-Saint-Pierre, τα υπογεια με αχνιστα mules et pommes frites πισω απο την καταφωτη Grande Place, το εξαιρετικα αδιαφορο μα αξιορποσεκτο Maneken Pis με τις φορεσιες του, τα ακαταλαβιστικα φλαμανδικα, το πολιτιστικο Charleroi, η πλημμυρισμενη σκυθρωπη Bruges, οι μελαγχολικες βορειες παραλιες ("avec la mer du Nord pour dernier terrain vague"). To (τυπικο εστω) κεντρο της Ευρωπης (μας), αυτη η αδιαφορη μικρη γωνια, αυτη η "επιπεδη χωρα" εχει για μενα ιδιαιτερη θεση στην καρδια μου, κι ας ειναι οι αναμνησεις μου σχεδον ανυπαρκτες. Με καθε ευκαιρια και επισκεψη τις ανασυνθετω, και προσθετω καινουργιες..

"le plat pays qui est le mien"..

 
At Dec 18, 2007, 7:08:00 AM , Anonymous neuronas said...

Cafe kai Neutrino ta keimena sas einai grammena me agaph, me xara, me kanate na xamogelw mesa mou! Celebretatory tha elegan oi agglofwnoi, re file telika sou tairiazei poly to elol business, hatul party! Brilliant!

 
At Dec 18, 2007, 9:48:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Neutrino!

wow! auto ki an einai sxolio! panemorfo. Merci!

Neurona
:)
thank you my brother. (Skepsou, h Cs irthe parea sto Mucsarnok!)
Sto exhs lew na diathrhsw mullet! :)

 
At Dec 18, 2007, 11:55:00 AM , Anonymous pharmacist said...

Βελγιο?Πιο βελγιο?Η ιστορια θα το καταχωρησει μαζι με την Πρωσια στα αζητητα!Flandre et Vallons.Και στη μεση η καρδια της Ευρωπης.Στρατηγικα τοποθετημενη εκει οπου κανεις δεν εχει εθνικη συνειδηση.Οι βελγοι παντως ειναι συμπαθεστατοι.Το σωστο μιγμα βλοσυρων γερμανων ερωτικων γαλλων και διασκεδαστικων ολλανδων.
Πρεπει να εχεις απειρο ελευθερο χρονο
για να εντρυφεις σε ολα αυτα!
Εχεις γινει ο Χουλκ του πολιτισμου!!!
Αδυνατω να σε ακολουθησω πια...

 
At Dec 18, 2007, 2:54:00 PM , Blogger Roadartist said...

καλησπέρα..για να είμαι ειλικρινής δεν θα έλεγα "οχι" σε ενα ταξιδάκι στο βέλγιο...

 
At Dec 19, 2007, 12:53:00 AM , Blogger celsius33 said...

Bruegel, Jan van Eyck, Wim Mertens, Deus, Hooverphonic, Ballets C de la B που αποθεώθηκαν δις στην Καλαμάτα στο φεστιβάλ χορού, εκπληκτική κολλεκτίβα χορού σαν αυτή που περιγράφεις και αρκετοί άλλοι που δε μας έρχονται. Το αγαπώ το Βέλγιο γιατί πέρασα 6 μήνες εκεί σαν ερασμιακός φοιτητής το 94, η αίσθηση ότι είσαι στην (ήσυχη) καρδιά της Ευρώπης είναι ασυναγώνιστη. Και ο ζωγράφος που μας προτείνεις εγγράφεται στο database. Χαιρετισμούς !

 
At Dec 19, 2007, 12:57:00 PM , Anonymous identitycafe said...

Καλησπερες.

Τακη
Αυτη η πολυδιασπαση μου εχει στοιχισει αλλου.
Κι ακομα δηλαδη.
Ακομα στα 31 δεν ξερω καθολου τι θελω να κανω στη ζωη τουτη μαι μποι!

Μου αρεσε ο συσχετισμος Βελγιου και Πρωσιας χαχ...

Roadartist
Nαι, και γενικα δεν λεμε ποτε οχι σε ταξιδια... χαβ ε γκουντ ντει!

Κελσιε
Συναδελφε στην τρελα. Καλα τα λες... Πολυ θα ηθελα να βρεθω στην καλαματα στο φεστιβαλ εκει. Και προσπαθω να κανω και μια πρακτικη στο Βελγιο... για να δουμε...

 
At Dec 20, 2007, 5:39:00 PM , Blogger Mogwai said...

ρε τι πινεις και δε μας δινεις ειπαμε?

 
At Dec 21, 2007, 1:37:00 PM , Blogger tifoeus said...

ταξίδι μέσα στο blog!

 
At Dec 22, 2007, 1:39:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Μογκβαι

μου θυμιζεις το τραγουδι που εγινε σουξε...

Τιφ

χαιρετω σας

¨΄΄΄΄΄΄΄΄΄

Επαναφορα στο γκρικ ταιμ. καλα ειναι.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home