I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Monday, October 08, 2007

Αλλα αντι αλλων...


Αποπνικτικη ατμοσφαιρα. Σε σοφιτα με κοσμο που δεν θελω να βρισκομαι μαζι. Με βαριες μυρωδιες απο καρρικευματα και 30 βαθμους με υγρασια, μου ερχεται δυσπνεια και ναυτια πιο πολυ απο τις βαρετες κουβεντες των γυρω μου παρα απο το μαγειρευμα σε ενα χωρο που δεν αναπνεει ουτε αναεροβια.

Καλω τον εαυτο μου διακριτικα στον βομβητη του νοσοκομειου. Χτυπαει μετα απο λιγα δευτερα, προφασιζομαι οτι με καλουν απο τη μοναδα. Ξεκουμπιζομαι μια ωρα αρχιτερα. Κατεβαινω τα σκαλια μουτζωνοντας με. Ακομα δεν εχω μαθει να μην πηγαινω εκει που ξερω οτι θα νιωσω σαν αγριμι σε κλουβι. Ο Ρ. στην εξοδο. Μετακομιζει στο Λονδινο την τεταρτη. Του ευχομαι τα καλυτερα. Ανασαινω χωρις ανακουφιση.

--------------

Η μεταβολη του κλιματος ειναι αν μη τι αλλω εντυπωσιακη.
Πρωην «πολικα» μερη σαν το Μπαφαλο εχουν αποκτησει καθαρα τροπικο καιρο μεσα στον Οκτωβρη. Μπανγκλαντες. Με τους παγους στον βορειο Καναδα να λιωνουν, την Ισλανδια να γινεται προσφιλης προορισμος για δροσερες διακοπες, και την εκμεταλλευση του βορειου πολου να εχει αρχισει σκεφομαι τον χαμο που θα γινει. Επιτελους θα παψουμε ν' ασχολουμαστε συνεχεια με τη μεση ανατολη και τις βρεφικες θρησκειες και θα παρακολουθησουμε εν μεσω διαφημισεων ενα νεο σκοτωμο σε πιο δροσερα μερη. Αν δεν πνιγουμε (η καουμε) πρωτα.

---------------

Καθομαι στο καφε. Πρεπει να διαβασω αλλα χαζευω εξω. Ανησυχοι τυποι της σιεντολογιας τριγυρνανε εξω. Φορανε κιτρινες μπλουζες -παραφερναλια-, εχουν κανει κιοσκι απεναντι στο παρκο και προσπαθουν να προσυλητισουν κοσμο. (Μα που ειναι οι αφισες του Τομ?) Οι θρησκειες ειναι τοσο αστειες τελικα. Καποιες ομως ειναι καθαρα πιο εξωφρενικες απο αλλες. Ειναι τοσο ξεκαρδιστικο να προσπαθουν ολοι να σε πεισουν για την μια και μοναδικη αληθεια τους. Νηπιακες θεωριες με ολους τους υπολοιπους να ειναι οι παραστρατημενοι. Τουλαχιστον οι σιεντολογοι απεναντι προσφερουν μασαζ να σε εκτονωσουν απο το στρες (δεν ρωτησα λεπτομερειες!) και χυδαια εχουν στησει μικρα παιδακια σε γωνιες να καλουν τον κοσμο να παει κοντα, ν’ ακουσει μπαρουφες. Τα πραγματα ειναι τοσο αστεια οταν τα βλεπεις απο τη θεση του παρατηρητη. Αλλα και τοσο απομακρα... Θυμαμαι αξαφνα τους καλοφαγωμενους παπαδες με τις τεραστιες κοιλιες τους που μας κανανε θρησκευτικα στο σχολειο... Παλι καλα που δεν εφαγα ακομα!

---------------

Ανεμιστηρες στο ταβανι που δουλευουνε στο φουλ. Αισθανομαι τριγυρω την ραστωνη στο καφε σαν να βλεπω αυτες τις παλιες ταινιες του σαραντα. Μας λοιπουν τ’αποικιακα καπελα κι οι βενταλιες. Παρακολουθω το ζευγαρι μπροστα μου. Δεν εχουν αρθρωσει λεξη για καμια ωρα. Διαβαζουν κι οι δυο. Τους παρακολουθω διοτι η κοπελα ειναι εντελως στο στυλ που μου αρεσει κι ο τυπος φαινεται να της ταιριαζει. Δεν μπορω να το εξηγησω αλλα ειναι σαν να βλεπω τον εαυτο μου σε μια παραλληλη διασταση, σαν να προσπαθω να με καταλαβω μελετωντας τους. Η ετσι λεω. Φαινεται καθαρα ευρωπαια στο στυλ της, εχει εναν αλλο αερα. Η πλαναμαι οικτρα. Προσπαθω διακριτικα να δω τι διαβαζει. “6. Rhetoric and Persuasion”, Νιτσε. Με υπογραμμισεις. Ωχ, μεγαλο βεληνεκες... Καφε ψηλες μποτες (σιχαινομαι να βλεπω πανταχοθεν αυτα τα φλιπ-φλοπς μα θελει θαρρος να φορεσεις μποτα με 30 βαθμους εξω, ισως επειδη βρεχει τροπικα...). Δικτυωτο καλσον ισα να φαινεται, γκριζα ριγε φουστα λιγο κατω απο το γονατο, πρασινο πευκι μπουφαν (εχει κανει σιγουρα λαθος στον καιρο), μαλλι πιασμενο σε αυστηρο κοτσο. Σκεφτομαι να πω στον τυπο διακριτικα να την προσεχει πολυ! Ελπιζω να το γνωριζει. Ποιος ξερει.

Παλι δεν διαβασα αποψε οσο επρεπε. Αλλη μια προσπαθεια...

13 Comments:

At Oct 8, 2007, 9:26:00 AM , Blogger spiretos72 said...

Λοιπόν το έχω παρατηρήσει κι εγώ. Κάποιοι άνθρωποι ντύνοται με το ημερολόγιο αντί με το υποκειμενικό αίσθημα του καιρού. Έτσι μπορεί να έχει 30 βαθμούς αλλά επειδή είναι (πχ) Νοέμβρης θα φορέσουν παλτό, πουλόβερ κλπ, κλπ

 
At Oct 8, 2007, 9:42:00 AM , Blogger Μαρω_Κ said...

Kαλημέρα και καλή βδομάδα.
Εχουμε το ίδιο χόμπυ.
Την παρατηρηση των άλλων.
Τόσα χρόνια στις σκοτεινές αίθουσες μας έμεινε το χούι.

 
At Oct 8, 2007, 4:27:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Spireto

τωρα που το αναφερεις, το ξανασκεφτομαι και γελαω...

για καποιο λογο με παρεπεμψες και σ'ενα χαρακτηρα απο το αμερικανικο "The Office" (δεν ξερω αν παιζεται στην ελλαδα, εκπληκτικη σειρα, χιουμορ που σπαει κοκκαλα, εν τελη σχεδον καλυτερο της αγγλικης βερσιον!)

Μαρω!
εεε, μα!:)
Δεν ξερω για σενα παντως η παρατητηρητικοτητα μου ειναι πολυ συγκεκριμενη...Ειναι πολλα που τα χανω εντελως :)
Καλημερες!

 
At Oct 8, 2007, 9:07:00 PM , Blogger stefan said...

χαιρετίσματα στο Buffalo, πρέπει να έχει αλλάξει τραγικά ο καιρός αν λες ότι έχει τόση ζέστη εκεί, θυμάμαι μια εκδρομή εκεί από το Σικάγο το 1994 όπου το είχα δαγκώσει, μου φαίνεται θα τα μαζέψουμε όλα και θα πάμε κατά Καναδά να έχουμε και space να περπατάμε και να βλέπουμε και υπέροχες ταινείες, i.e. CRAZY, και πιο παλιά le decline de l'empire americaine...
χαιρετίσματα στις λίμνες και άντε λίγο χιόνι με τις κολοκύθες Halloween

 
At Oct 9, 2007, 1:02:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Στεφαν!

Καλως ηλθες απο εδω! Εχεις νιωσει κι εσυ το Μπαφαλο εξπηριενς :) εισαι δικος μας ανθρωπος δηλαδη!:)

Παντως επειδη ανεφερες το Σικαγο, εχω να δηλωσω πως ο παγωμενος αερας του το χειμωνα κανει το χιονι του Μπαφαλου να φαινεται ενα χαριτωμενο φυσικο φαινομενο!

Εχει οντως αλλαξει τραγικα το κλιμα, ειμαι μολις τριτο χρονο εδω και αισθανομαι καθαρα την αλλαγη.
Ακραια φαινομενα ακολουθουν οπως περυσι με μια τεραστια χιονοθυελλα που τα κατεστρεψε ολα...

Respect για τον Ντενι Αρκαν! περιμενω να δω τη νεα ταινια του!
Να εισαι καλα, και να μας επισκεφτεσαι!

 
At Oct 9, 2007, 12:59:00 PM , Blogger celsius33 said...

Δε διάβασες αλλά έζησες και έγραψες κάτι πολύ ωραίο, σαν ταινία nouvelle vague.

 
At Oct 9, 2007, 7:09:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Celcius

auto ki an einai compliment!
Thanks man!
:)

 
At Oct 10, 2007, 5:16:00 PM , Blogger mamapatrida said...

Καταπληκτική η περιγραφή, με ταξίδεψες για λίγο σε έναν άλλο κόσμο που μου λείπει αρκετά!

Η πρώτη σκηνή μου θυμίζει πολλές ανάλογες που έχω ζήσει. Κι εγώ δεν είχα beeper! :)

Όσο για την αλλαγή του κλίματος, αρχίσαμε να τη βλέπουμε κι εμείς στο Midwest ήδη πριν 2-3 χρόνια. Τα πρώτα χρόνια που ήμουνα εκεί, βλέπαμε τις πρώτες νιφάδες του χιονιού αρχές Οκτωβρίου!

Ελπίζω να βρεις κι εσύ σύντομα μια κοπέλα όπως αυτή που περιγράφεις, σε βλέπω έτοιμο να ερωτευτείς! ;)

 
At Oct 10, 2007, 11:51:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Οδυ!

Ολα στον καιρο τους! :)αλλα με τετοια αλλαγη καιρικων συνθηκων ποιος ξερει πια! ΛοοοοοΛ

Σου λειπει η Αμερικα ε?... Να σου πω, τωρα σιγα σιγα που συνειδητοποιω οτι σε λιγο φευγω, εχω αρχισει και μαλακωνω σε πολλα...
Ειπαμε, το ιδανικο ειναι κατι μεταξυ Ευρωπης και Αμερικης... (ισως μονο το Μοντρεαλ να πληρει τις προδιαγραφες! Α, ρε Μπροκολι (κι οποιοι μοντρεαλιωτες)! μια χαρα εισαι!

Κρατα με ενημερο για τα σχεδια σου στη Μ.Σ.εποχη!

 
At Oct 13, 2007, 9:48:00 AM , Blogger etalon said...

μα να με βαζεις ετσι στην πριζα να ψαχνω λεξικο για να μαθω τι ειναι τα παραφερναλια?
Ποση εξαρτηση μπορω να παθω ακόμα απο αυτο το υπέροχο blog σου?

Ακολουθω τις συμβουλες σου κι εχω τσακισει το"Πανόραμα"

 
At Oct 13, 2007, 5:48:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Εταλον εισαι πολυ καλος!
Σε ζηλευω που βλεπεις τοσες ταινεις "πανοραμικες"!
Πες μου σε παρακαλω αν δεις την Εξορια!

 
At Oct 17, 2007, 6:09:00 PM , Blogger Christos said...

You don't sound happy IC, come and visit me! I think you are in need of some reality...

 
At Oct 18, 2007, 8:21:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

But i feel happy :)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home