I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Thursday, August 30, 2007

Coup de grace


Κατεβαινω απο το σπιτι χαραματα. Δυνατοι ανεμοι. Ξημερωματα της περασμενης παρασκευης μπαινω στο ταξι που θα με πηγαινε στο αεροδρομιο κυλωντας στην αδεια Αθηνα. Ο οδηγος, ενας νεος που ηξερε να μιλαει και να σκεφτεται μου πιανει συζητηση. Καποια στιγμη μου λεει "κοιτα να δεις ποσες πυρκαγιες θα εχουμε το σαββατοκυριακο...". Εκανα οτι δεν τον ακουσα, δεν ηθελα να σκεφτομαι αλλη καταστροφη, το σπιτι μας τη γλιτωσε για μισο μετρο. Αυτοι ομως που θα επρεπε να φροντιζουν για την αποφυγη της εκαναν επισης οτι δεν ακουγαν.

Για την καταστροφη στην Ελλαδα εχουν γραφει πια τα παντα. Πολλοι καλοι μπλογκερς κι ο Πασχος Μανδραβελης με το Τιμημα της Μακαριοτητας τα συνοψιζει ακομη μια φορα με ανατριχιαστικη ακριβεια...
--------
Ειχα μια καταπληκτικη κουβεντα με φιλους στην Αθηνα πριν απο λιγες μερες. Εν ολιγοις καταληξαμε οτι για πολλα θεματα το ζητουμενο δεν ειναι να αρθρωσεις εναν αντανακλαστικο αντιλογο αλλα να συνειδητοποιησεις και να σκεφτεις τα λογια του συνομιλητη σου προτου αντιδρασεις. Τις πιο πολλες φορες εξασκουμε παραλληλους μονολογους που δεν μας επηρρεαζουν καθολου, ουτε αλλαζουν στο ελαχιστο τον τροπο σκεψης μας.
--------
Οφειλω να πω πως ενα μερος του σοκ που με κατελαβε αργα αλλα σταθερα οφειλεται και στις αντιδρασεις των ανθρωπων γυρω μου, οντας ηδη μακρυα οταν ξεσπασε η πυρκαγια. Οι φιλοι και γνωστοι μου Ουγγροι, Ισραηλινοι, Πολωνοι, Γερμανοι, Αμερικανοι με τους οποιους μιλησα ηταν εκεινοι που με εκαναν να συνειδητοποιησω το μεγεθος της καταστροφης σε ευρυτερη κλιμακα. Με παιρναν τηλεφωνο απο αλλα μερη του κοσμου να με ρωτησουν τι γινεται, στην Γερμανια οι ανταποκρισεις σε σχεδον συνεχη ροη. Ενα μερος μου αηδιαζε με την ανοργανωσια, την αλαζονια και το χαος των ελληνων που δεν εχουν μαθει ακομα οτι το σπιτι τους κι ο ζωτικος τους χωρος δεν τελειωνει στην αυλοπορτα τους αλλα περικλειει και τον ευρυτερο χωρο στον οποιο ζουν κι εργαζονται(μεσα κουκλα-εξω πανουκλα με τις γνωστες συνεπειες της αδιαφοριας για οτι κοινοχρηστο), ενα αλλο μερος μου καταθλιβοταν με το μεγεθος της απωλειας σε ζωες, περιουσιες, και φυση, κι ενα αλλο μερος μου αισθανοταν περηφανο για την ανθρωπινη αλληλεγγυη και στηριξη ψυχολογικη η υλικη απο αλλα μερη του κοσμου... Οταν τα συνορα χανονται κι οι ανθρωποι αντιλαμβανονται για λιγες στιγμες οτι συνδεονται με κατι βαθυτερο, τι ανουσιες που ειναι οι διαιρεσεις...
-------
Ο ελληνικος σουρεαλισμος αποτελει ειδικη υποκατηγορια, στις εξτρεμ μορφες υπερρεαλισμου... Εκλογες εκτος τοπου και χρονου σε λιγες μερες, με το νοημα των λεξεων χαμενο χρονια, με επιλογες να τραβας τα μαλλια σου, να μην ξερεις αν θα πρεπει να κλαψεις η να γελασεις με την καταντια αυτων που θα μας "εκπροσωπησουν". Μια Ν.Δ. η οποια δημιουργησε προσδοκιες κι ελπιδες στις προηγουμενες εκλογες τις οποιες καταβαραθρωσε με την διακυβερνηση της που δεν εφερε εναν απαιτουμενο εκσυγχρονισμο στη χωρα δαυτη που λειτουργει χωρις πορεια, στο ρελαντι σε ολα, διαπλεκομενη κι αυτη σε συμφεροντα οπως κι οι προηγουμενοι... Ενα Πασοκ λαικιστικο στο κοκκαλο, με ιδεολογιες που εχουν πια οχι απλως πεθανει αλλα ηδη βρωμισει απο την αποσυνθεση, χωρις θαρρος κι αυτο να πιασει τον παλμο μιας παγκοσμιας κοινοτητας που αλλαζει με ραγδαιους ρυθμους αλλα με τους ελληνες να εθελοτυφλουν βγαζοντας την ουρα μας απεξω μενοντας στο περιθωριο. Ενα Συνασπισμο που πλεον εκφραζει τις πιο συντηρητικες αποψεις και ανεφαρμοστες ιδεολογιες, λες και γι αυτους καθε μερα που περναει δεν γυριζει το ρολοι εμπρος αλλα πισω, μια αρνηση να αποδεχτουν οτι η πραγματικοτητα ειναι διαφορετικη τωρα απο το 1960, να κυνηγανε χιμαιρες, ανεδαφικοι, με πληρη απουσια πραγματισμου. Ενα ΚΚΕ το οποιο κατοικοεδρευει οχι απλως σε αλλο πλανητικο συστημα, αλλα σε αλλο γαλαξια, με ενα λογο που θα ζηλευε ο Ιονεσκο, εμπνευση για τον Νταλι, ο ορισμος της ψυχεδελειας που θα ηταν εν τελη αστειο εαν τα λεγανε για πλακα, μονο που το κανει ψυχωτικο και τρομακτικο που τα λενε σοβαρα εκφραζοντας τις διαταραγμενες ψυχες της αρρωστης κοινωνιας μας. Ενα Λαος που ακουμπαει γερα στην ακροδεξια, εθνικιστικο, ξενοφοβο, τοπικιστικο, με αποκορυφωμα το κλιπ της Εφη Σαρρη, "σταυρωστε με" στο γιου τιουμπ. Οπως κι ο αλλος ο φανατικος χριστιανος, εκτος τοπου και χρονου. Αλλα κομματα δεν υπαρχουν. Οι φιλελευθεροι (ποτε μια τοσο ομορφη λεξη κι ιδεα δεν παρανοηθηκε στην ελλαδα τοσο πολυ) δεν το χειριστηκαν καλα, εξεφρασαν κι αυτοι αποψεις που στην ελλαδα θα παρει 50 χρονια να εφαρμοστουν (και θα εφαρμοστουν...).

Δηλαδη, ακρων αωτον, σε δυο βδομαδες εαν κανεις εχει σιχαθει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, θα εχει να τον εκφραζουν το ΚΚΕ, το ΣΥΝ, το ΛΑΟΣ κι οι χριστιανικες αναγεννησεις...Αναρρωτιεμαι οταν κοιταζομαστε στον καθρεφτη δεν σιχαινομαστε? Αυτοι ειμαστε πια? Που ειναι καποιος να εκφρασει τους προοδευτικους εργαζομενους νεους (20+) - (40-) που εχουν μεγαλωσει διαφορετικα απο την γενια των γονιων τους και που αντιπροσωπευουν την ατμομηχανη της ελλαδας και το στηριγμα της για τα επομενα τριαντα χρονια καλως η κακως?
Με εχει πιασει πονοκεφαλος.

Η κοινη λογικη δεν ειναι τοσο κοινη τελικα...
Σαν να περιμενουμε μακαριοι το χαριστικο χτυπημα...


9 Comments:

At Aug 30, 2007, 8:55:00 AM , Blogger gerasimos said...

Έχεις πολύ δίκιο όταν μιλάς για παράλληλους μονόλογους. Δείκτης του πολιτισμού μιας χώρας είναι το πως διεξάγεται ο διάλογος. Κι όταν κανείς δε φαίνεται να ξέρει να ΑΚΟΥΕΙ τον συνομιλητή του πρωτού τοποθετηθεί με τη σειρά του πάνω στο οποιοδήποτε ζήτημα, έχουμε πρόβλημα: πρόβλημα συνεννόησης, πρόβλημα επικοινωνίας. Εν τέλει, δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι η δημοκρατία, που απαιτεί πολυφωνία κι όχι κακοφωνία. Αν δε μάθουμε να συζητάμε, δεν θα μάθουμε να συνυπάρχουμε.

ΥΓ: Μια επισήμανση: δηλαδή όσοι είμαστε πάνω από 35 (37) δεν είμαστε πια νέοι; :p

 
At Aug 30, 2007, 10:50:00 AM , Blogger οι σκιές μιλάν said...

Συμφωνώ με το ποστ αλλά από την άλλη πλευρά δεν θα ήθελα να συμμεριστώ την κατακλείδα του. Αντι για το τελειωτικό χτύπημα, δική μου αίσθηση είναι πως προκαλείται η αφύπνιση ενός κόσμου ναρκωμένου. Και το ζήτημα είναι οτι κατά τη στιγμή της αφύπνισής του δεν έχει προς τα που να στραφεί, τόσο πολιτικά όσο και συναισθηματικά. Αναζητείται υγεία, ένας υγειής ζωτικός χώρος. Και αυτό είναι το καίριο ερώτημα: πού 'ν' 'τος; Ποιός;

 
At Aug 30, 2007, 5:45:00 PM , Blogger celsius33 said...

Τα πες πολύ ωραία , ν αγιάσει το στόμα σου..η κοινή λογική δεν είναι τόσο κοινή τελικά , σαν να περιμένουμε μακάριοι το τελειωτικό χτύπημα ..Μπράβο για τη σκέψη σου.

 
At Aug 30, 2007, 6:38:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Γερασιμε,

συγνωμη κι ολας! θα το διορθωσω. Ολα αυτα ειναι με αποκλιση 2 standard deviations :):):) Φυσικα νεος ειναι οποιος αισθανεται ετσι!
Με εχει πιασει το παραπονο με την παντελη ελειψη φωνης της δικιας μας γενιας (20+ με 40- ) ...
Κακοφωνια οπως τα λες...

Στρατη,

Νομιζεις πως υπαρχει αφυπνιση?
Θα ηθελα να συμμεριστω μια τετοια αισιοδοξη αποψη...
Παντως οπως λες, οσοι και οποιοι αφυπνιζονται δεν εχουν που να στραφουν...
Αυτο το 5-10% των ανθρωπων που εχει μια διορατικοτητα και βλεπει τα πραγματα υπο αλλο πρισμα ΔΕΝ εκφραζεται. Πρεπει να βουτηξεις στη σαπιλα δηλαδη?

ΥΓ.
Το ολο ταξιδι μου στην γερμανια ηταν υπερβολικα αγχωμενο. Ενας αλλος λογος που θελω να γυρισω ευρωπη, εχω βαρεθει να τρεχω. Ελπιζω να τα πουμε την επομενη, θα ειμαι μαλλον Χαιδ. για ενα μηνα απο τελη φθινοπωρου...

Κελσιε,

Τουλαχιστον ειναι παρηγορο οτι μερικοι συνενοουμαστε!!!
:) Να βρισκαμε καποια κοινη εκφραση ειναι αλλο θεμα...

 
At Aug 30, 2007, 10:27:00 PM , Anonymous paperflowers said...

Το "παίρνουμε ό,τι μας αξίζει" το ξέρεις? Αυτή η γενιά στην οποία ανήκω κ εγώ, ψάχνει απελπισμένα να πιαστεί από μια ιδέα, από ένα όραμα, μια ελπίδα... Μέχρι να το βρει όμως, βολεύεται στο κατεστημένο και με το ίδιο στόμα που φωνάζει ενάντια στην πραγματικότητα, μπουκώνεται τα πρόσκαιρα ωφέλη της... Ας είμαστε τουλάχιστον εμείς, ειλικρινείς..

 
At Aug 31, 2007, 4:16:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Πολυ σωστα το λες πεηπερφλαουερ!

Το κειμενο του Πετεφρη, οι Ενοικιαστες,
http://petefris.blogspot.com/

ειναι το πιο ακονισμενο μαχαιρι...

 
At Aug 31, 2007, 9:07:00 PM , Blogger mamapatrida said...

Φοβάμαι κι εγώ πως η paperflower έχει δίκιο.
Όσο για αυτή τη γενιά που λες των εργαζόμενων νέων (αν είναι όντως διαφορετικοί από τις προηγούμενες, γιατί δεν είμαι απόλυτα σίγουρος...), είναι απασχολημένη με το να δουλεύει...

Καμιά φορά όμως σκέφτομαι πως ίσως αυτό είναι και καλό, να ασχολείται ο καθένας με τη δουλειά του. Ίσως να φανούν τα αποτελέσματα (καλά ή κακά) κάποια στιγμή.

 
At Sep 1, 2007, 2:17:00 PM , Blogger Olyf said...

Αντίθετα απ οτι υποστηρίζεις πιστευω πώς ο τρόπος τής σκέψης μας εχει αλλάξει και μάλιστα πάααρα πολυ είτε επηρρεαζόμενος απο παραλληλους μονολόγους είτε γιατί έχει μαθει ν ακουει καλυτερα -ναι ! είναι πεποιθησή μου ότι ισχυει αυτο- .
Εκείνο όμως που δεν έχει καθόλου μα καθόλου αλλάξει, αιώνες τώρα,είναι οι πρακτικές! γιατί οι πρακτικές εδραιώνουν και συντηρουν καταστασεις ....
Καλά πάντως τά λέει ο ΠΜ.

 
At Sep 1, 2007, 4:52:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Ody

Einai toso dyskolo na bgaleis akrh pia...
Pandws nomizw symfwnoume amfoteroi pws egw, esy kai para polloi alloi den exoume xwro ekfrashs sthn Ellada.
Nai! ki opws to les, isws an kathenas mas ekane th douleia tou swsta kai hsyxa kapws na allazane ta pragmata.
Sthn praktikh ta xalame...
Elpizw na eisai kala!

Olyf

xm. Nomizw oi parallhloi antanaklastikoi monologoi den mas ephrreazoun. Xreiazetai ena xroniko diasthma na syneidhtopoihseis ti sou leei o allos, ean vevaia o synomilhths sou exei fysika kati na pei...
H dikia mas h genia nai, exei mathei na akouei kalytera, pou nomizw einai thauma, kai exei na kanei sxedon apokleistika me ton kosmo pou pagkosmiopoeitai kai pleon den anexetai tous strathlates yperellhnes me grafikes apopseis pou mono sta elhhnika synora akoma pianoun...

Genika symfwnoume pandws :)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home