I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Sunday, July 01, 2007

Τι κουβαλαει ο σαλιγκαρος...


Πλεον τις μετακομισεις δεν τις ευχομαι ουτε στον χειροτερο εχθρο μου.

Εκτος απο τη σωματικη κουραση να μεταφερεις ενα τονο απο πραγματα αναμφιβολου αξιας με το ερωτημα να σε ταλανιζει εαν θα μπορεσεις να σηκωθεις αυριο απο το κρεβατι , η ψυχικη ωδυνη του να πεταξεις το μισο βιος σου που αποτελειται και απο αναριθμητες μνημες που μοιραστηκες με αλλοτινη μεγαλη αγαπη ειναι εξαντλητικη...

Γελαω με την ταση των ανθρωπων να μαζευουν πραγματα γυρω τους. Αν και ειμαι κοντυτερα στο γιαπωνεζικο μινιμαλισμο απο τη βικτωριανη αγγλια μετακομιζοντας τα τελευταια χρονια απο μερος σε μερος πρεπει να εχω πεταξει μια περιουσια οταν καθε φορα ξεδιαλεγω στο αμην τι αληθεια χρειαζομαι... Και τελικα καταληγω να παιρνω μαζι μου κι αυτα που με πονανε ακομα... Πως τα καταφερνω δεν ξερω.

Τις τελευταιες τρεις μερες λειτουργω σε ρυθμους που και 19 χρονων να ημουν θα τα ειχα παρατησει. Εφημεριες στο νοσοκομειο με πολυ δουλεια μετα απο διακοπες κανοντας το ηδη ταλαιπωρο ωραριο πολυ πιο σκληρο. Με ποδια ιατρικη να οδηγω το φορτηγο της μετακομισης, να εχω ανεβοκατεβει τις σκαλες του διαμερισματος που αφηνα σε λιγες ωρες οσες φορες δεν το εκανα σε δυο χρονια, να με εχει πιασει μανια υπερδιεγερσης και να τραγουδαω αντι να μιλαω, να καταρρεω το βραδυ και να ξυπναω εξι το πρωι να καθαρισω οσα αφηνα την τελευταια στιγμη. Ολα εδω πληρωνονται.

Πριν εγκαταλειψω το σπιτι στην Delaware avenue – ομορφο παλιο σχολειο που το μετατρεψανε σε διαμερισματα αφοτου εκλεισε πριν λιγα χρονια – εριξα μια ματια στα αδεια κουφαρια γυρω μου και θυμηθηκα με τι συναισθηματα ειχα φτασει εκει πριν απο καιρο. Τοτε, ισως σαν αμυντικος μηχανισμος, θυμηθηκα το παγωτο σογιας που αφησα τελευταιο στο ψυγειο (μεγαλη εφευρεση! Ιδια γευση με το πραγματικο παγωτο, χωρις θερμιδες και λιπαρα! Πως γινεται? Θαυμα...) το εχωσα στην τσεπη της ποδιας 8 το πρωι καθως ετρεχα στη δουλεια (διοτι και το Σαββατο εργασιμη ειναι) και αφησα εναν αναστεναγμο να συντροφευει το κομματι της ζωης μου εκει που αφησα πισω...

Με το ενα χερι να τρωω κιλο απο το αναμαρτητο παγωτο, με το αλλο να οδηγω, τα ματια μου να μισοκλεινουν και να σκεφτομαι πως τον επομενο ιουνιο που θα εγκαταλειπω την αμερικη δεν θα παρω τιποτε μαζι μου...



Αντιο Schoolhouse...

13 Comments:

At Jul 1, 2007, 7:39:00 AM , Blogger doratsirka said...

Κάθε αποχωρισμός είναι και μια νέα αρχή. Εσύ ξέρεις καλύτερα...Όσο γι' αυτό το παγωτό σόγιας, λες να μας σώσει από τα περιττά κιλά που μας κλείνουν το μάτι σε κάθε νέα οικογενειακή συσκευασία;

 
At Jul 1, 2007, 12:53:00 PM , Anonymous mpizelw said...

καλό κουράγιο και καλό μήνα!
νεός μήνας, νέο σπίτι.
μια χαρά σε βρίσκω ic παρ'όλο το ζόρι που τραβάς!

δεν έχω μετακομίσει πολλές φορές στη ζωή μου (3 σπίτια έχω αλλάξει μόνο) αλλά πιστεύω ότι το πιο δύσκολο είναι να ξεκαθαρίσεις ποιά πράγματα θα πάρεις μαζί σου και ποιά θα αποχωριστείς.
είτε μετακομίζεις σε νέο σπίτι, είτε "μετακομίζεις" σε νέα κατάσταση...

φιλιά συμπαράστασης!
move snail! move! (αντίστοιχο του run forest! run! χιχιχιι!)

 
At Jul 1, 2007, 1:21:00 PM , Anonymous ολυφ said...

Μπααά όλα θα τά πάρεις. Σε memory stick.
Οι μετακομίσεις είναι πάντως εξαντλητικές κυρίως μετά
Take care πτι εσκαργκώ

 
At Jul 1, 2007, 2:17:00 PM , Blogger gerasimos said...

Εγώ θυμάμαι μετακομίζοντας από την Αγγλία στην Ελλάδα δώρισα 4-5 μεγάλες σακούλες παλιά μου ρούχα στα Oxfam (φιλανθρωπική οργάνωση). Και άφησα διάφορες ηλεκτρικές μικροσυσκευές (καφετιέρες, ασύρματο τηλέφωνο κτλ.) στη σπιτονοικοκυρά μου. Πάντα υπάρχει τρόπος και να βολευτούμε και καλό να κάνουμε.

 
At Jul 1, 2007, 10:42:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Δωρα

4 σπιτια σε 6 χρονια στην Αμερικη νομιζω ειναι αρκετα... λολ

Το παγωτο σογιας ειναι ισως η μεγαλυτερη εφευρεση για τους γλυκατζηδες απο αρχαιοτατων χρονων...
Ειλικρινα κοιτωντας τις θερμιδικες πληροφοριες και βαζοντας μια τεραστια κουταλια παγωτου στο στομα μου ευγνωμονω την Επιστημη...

Μπιζελω!

το move snail move θα το υιοθετησω!
:)
Kαλα ειμαι, και το νεο μου σπιτι ειναι υπεροχο, μπηκαν τα πραγματα σε ταξη...
Δεκτη η συμπαρασταση, φιλια!

Ολυφ!
To memory stick αρχιζει και χανει ντατα ευτυχως!
Η πλακα ειναι οτι ακομα και στο καινουριο σπιτι που ειμαι συνεχιζω να πεταω πραγματα μου! μα καλα τι κουβαλησα ο βλαξ...
Φιλια απο το ομορφα δροσερο μπαφαλο...

Γερασιμε!
Καλα ασε! Ο οσιος Identitycafe στο τελος... επιπλα συσκευες ρουχα βιβλια ηλεκτρονικα, πινακες(!) σε καποιους αλλους τωρα κανουν παρεα...
Ας ειναι, πραγματικα το αποφασισα, τον ερχομενο ιουνιο θα παρω μαζι μου μονο δυο μικρες βαλιτσες. Δεν παει αλλο.
Να εισαι καλα φιλε!

 
At Jul 2, 2007, 2:43:00 AM , Anonymous neuronas said...

M'arese to sxolio sou peri twn ligwn pou mas einai pragmatika aparaithta. To mono pou me pona kathe fora pou metakinoume apo meros se meros einai h dyskolia na diathrhsw bibliothikh...mia kai den briskomaste thlefonikws xrhsimopoiw to "kafeneio" sou, kouragio!

 
At Jul 2, 2007, 9:56:00 AM , Blogger Μαρω_Κ said...

Kαλό μήνα στο νέο σου σπίτι.
Κι εγώ μετακομίζω κάπως συχνά, αλλά τον ρυθμό σου αποκλείεται να τον πιάσω.
Βέβαια εξακολουθώ να ονειρεύομαι την μέρα που θα πάρω δύο βαλίτσες. Μια με cd και βιβλία και μια με ελαφρά ρούχα και θα την κάνω μόνιμα για το Capo Verde.
Κι όπως λέει και το άσμα "Μια μετακόμιση θα κάνω από το σπίτι το παλιο, μια μετακόμιση για πλάκα ή για σοβαρό σκοπό...."
Μουτς.

 
At Jul 2, 2007, 6:41:00 PM , Blogger celsius33 said...

Ax κουράγιο ρε συνάδελφε , τα χεις παίξει είναι και οι εφημερίες. Καλή δύναμη εύχομαι , να μη φέρεις τίποτα από αμερρική , μόνο τις αναμνήσεις και τη μέθοδο δουλειάς. Και εδώ τα χω παίξει με το νοσοκομείο , περιμένω να πάρω μια βδομάδα να ηρεμήσω λίγο ...μακρυάααα

 
At Jul 2, 2007, 11:43:00 PM , Anonymous μαραμενα σύκα said...

Νοίκιασε επιπλομένο σπίτι και τέλειωσε η φασαρία!
Ε΄χω αλλάξει άπειρα σπίτια σε αρκετές χώρες,με ξετρελάινει η ιδέα της μετακίνησης(καλύτερα?χειρότερα?δεν έχει σημασία)η μετακόμιση από μόνη της είναι μια περιπέτεια ειδικά όταν αλλάζεις χώρες.
Για τα μόνα που λυπάμαι είναι τα βιβλία μου,ολα τα άλλα τα χάριζα η τα πουλούσα χωρίς να αισθάνομαι καμία νοσταλγία.
Πάντως αυτό το σπίτι που άφησες είναι όμορφο!
Πώς ειναι αλήθεια το καινούργιο?

 
At Jul 3, 2007, 1:29:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Νευρωνα,

καλα! αν δεν ερθεις συντομα δεν θα με ξαναδεις στο αμερικα! Σε απειλωωω! Loool

Mαρω σ ευχαριστω!
Το καπο βερντε ελπιζω να μην μεινει ονειρο...

Κελσιε!
Αγαπητε ειμαι σιγουρος κι εσυ θα εχεις αναλογα ωραρια ενιοτε...
να πας κι εσυ μακρυα σ αλλη γη σ αλλα μερη!
ελπιζω να βρεθουμε κι απο κοντα συντομα!

Συκαλακι!
Δεν υπαρχουν επιπλωμενα σπιτια εδω.
μου αρεσει να κινουμαι αλλα να μετακομιζω οχι...
Ουτε τα βιβλια μου λυπαμαι πλεον...
Πανεμορφο σπιτι σε καταπρασινη γειτονια, παντα ηθελα να μεινω σε μονοικατοικια πριν φυγω απο αμερικη... να ερθετε να με δειτε... ισα που προλαβαινετε

 
At Jul 4, 2007, 4:58:00 AM , Blogger Christos said...

In the last 17 years my friend, I had moved 15 times. I also thought of the romantic version of "A rolling stone gathers no moss" and was intent on living an anchor-free and mobile life. However, you may be surprised to know that the original connotation of the saying was rather negative and that its intent was to communicate that people always moving, with no roots in one place, avoid responsibilities and cares. Setting roots yeilds other pleasures. BTW, I have four bookcases now...

 
At Jul 4, 2007, 3:39:00 PM , Blogger mamapatrida said...

IDCafe!
Καλό κουράγιο φίλε!

Αν έχει ένα καλό ο στρατός είναι πως σε 3 λεπτά μπορείς να μαζέψεις ό,τι έχεις και δεν έχεις και να φύγεις για άλλο μέρος.

Μετά από μπόλικες μετακομίσεις κι εγώ από χώρα σε χώρα, ανακαλύπτω πλέον τις χαρές του να αρχίζεις να ριζώνεις κάπου. Οι δικές μου ρίζες είναι πολύ μικρές ακόμη βέβαια, αλλά σιγά-σιγά μεγαλώνουν. Και σίγουρα δε θα το χαιρόμουνα τόσο αν δεν είχα περάσει 8 χρόνια περιπλάνησης στον πλανήτη Γη! :)

 
At Jul 4, 2007, 7:44:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

File Xrhsto!

Symfwnoume.
Pandws nomizw ta teleytaia xronia exeis vrei to lhmeri sou kai den kouniesai roupi!!!

Makari na vrw ki egw enan topo na pw to idio. Alla tha mou peis den einai o topos, einai to mesa mas...

Na tis xiliaseis tis vivliothikes, isws eprepe na sou steilw kapoia vivlia pou anagasthka na ta afhsw pisw...

Odyssea!
Katalavainw ti les... to thelw ki egw poly ayto, n arxisw na exw mia mikrh rizoula kapou vre paidi mou...
exontas parei thn apofash na fygw apo edw se ligous mhnes ti synaisthima ths metaiwrhshs paramenei!
Se filw, na prosexeis, kai na mas grafeis na xeroume pws eisai!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home