I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Tuesday, May 08, 2007

Αδυσωπητος χρονος

Πως περασε μια βδομαδα... Δυο μερες χαμενες στα αεροδρομια και στις μετακινησεις, καθιερωμενες καθυστερησεις στις πτησεις, εξουθενωτικοι ρυθμοι να προλαβω να δω φιλους, να συζητησω με ανθρωπους που ξερω οτι με κανουν καλυτερο, να επισκεφτω μερη που μου εχουν λειψει, να περπατησω στους ιδιους δρομους που εχουν πια αλλαξει, να γεμισω το μυαλο μου με αλλες εικονες απο αυτες που συνηθως κουβαλαω, να κανω καινουρια πραγματα που τοσο ηθελα εκ των προτερων... Υπερφορτωθηκε το συστημα. Τεσσερις μερες και πεντε νυχτες στην χωρα των Μαγυαρων που αγαπας το περισσοτερο καταληγει στην ωρα της φυγης να ειναι ενα μικρο μαρτυριο, μια πετρα στα ποδια, μια βαρια καρδια. Συμφωνοι, η ευγνωμωσυνη υπαρχει για τ' οτι ημουν εκει εστω και για τοσο ελαχιστο διαστημα...ομως πως να αποχωριστει κανεις κατι που αγαπαει τοσο πολυ.
Λιγες φωτογραφιες...

Οδος Nagymezo, η εισοδος στο Ernst μουσειο φωτογραφιας. Για να μπεις μεσα πρεπει να εχεις δυναμη να ανοιξεις ισως την πιο βαρια πορτα που εχεις προσπαθησει. Αξιζει!

Στον πιο ομορφο δρομο της Βουδαπεστης, Αντρασυ. Πως τα σηματα μετατρεπονται σε φορα εκφρασης...

Ιστοριες κρασιου. Οι γνωσεις που εχουν οι Ουγγροι που εχω συναντησει για το κρασι με αφηνουν παντοτε να χαζευω.

Βουδαπεστη τη νυχτα με τις ψιχαλες της. Μπορει η πιο ερωτικη πολη της Ευρωπης.

Τα τραμπαντ για τα οποια υπαρχουν πια αμετρητα ανεκδοτα, τα συναντας μονο απο τυχη... Αποσυρονται και επισημα σε 7 μηνες... Θα επρεπε να ειχα αγορασει ενα...

Ηλιακο συστημα.

Τελευταιο γλυκο βραδυ στη Raday, κατα συμπτωση στο καφε Παρισι-Τεξας...

Περα απο την Γροιλανδια. The blue yonder.

To Toronto στην προσγειωση... Please turn off your electronic devices!
Μα γιατι?

5 Comments:

At May 8, 2007, 4:34:00 PM , Blogger doratsirka said...

Για την Άντρασυ έχεις απόλυτο δίκιο. Για το μόνο που μετανιώνω είναι που δεν επισκέφτηκα κάποιο από τα λουτρά της. Όσο δε θυμάμαι την ομίχλη να ανεβαίνει πάνω από το Δούναβη ενώ ξημέρωνε η μέρα....ίσως ναι, να είναι μια αισθαντική πόλη.

 
At May 8, 2007, 9:15:00 PM , Anonymous μαραμενα σύκα said...

Θα πάω κάποτε και Βουδαπέστη ελπίζω,μια φορά πέρασα από το αεροδρόμιο στον δρόμο για Άμστερνταμ και μάλιστα βουδαπέστη-Άμστερνταμ ήταν ένα αεροπλανάκι με έλικες.Μέχρι να φτάσω πήγε η ψυχή μου στην κούλουρη!Πάντως έχουν ποτήρια της προκοπής για κρασί...εδώ μου φέρνουν κάτι ποτηράκια για ρετσίνα η άσπρο κρασί όταν παραγέλνω κόκκινο
Όμορφες φοτο καφε
:-D

 
At May 8, 2007, 9:48:00 PM , Blogger gerasimos said...

Πολύ όμορφες οι φωτογραφίες...ιδίως η προτελευταία από το αεροπλάνο. Ελπίζω να πέρασες πολύ όμορφα!

 
At May 9, 2007, 12:53:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Δωρα!

ε, σιγα, πια υπαρχουν τοσες εταιριες χαμηλου κοστους! και πλεον μπορεις να πας και στο Rudas το οποιο ειναι νομιζω το πιο αυθεντικο λουτρο στη βουδαπεστη, πληρως ανακαινισμενο. Η κεντρικη αιθουσα με θολο και πολυχρωμα βιτρω στην κορυφη μεσω των οποιων μπαινει το φως υπο γωνια ειναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ...

Συκαλακι
Κι εγω θελω να παω βουδαπεστη, αλλα για να μεινω μονιμα! ΛΟΛ!
Εχουν πολυ κρασο-κουλτουρα... κοκκινησε η μυτη μου.

Γερασιμε!

Ναι, κατα ενα τροπο ειναι το σπιτι μου εκει ξερεις. Τους αγαπαω παρα πολυ, και καθε φορα παντοτε κατι συμβαινει που με φερνει πιο κοντα τους.
Θα ανοιξω συλλογο ουγγρο-ελληνικης φιλιας μου φαινεται!

 
At May 9, 2007, 9:23:00 PM , Blogger Μαρω_Κ said...

Γυρίσατε λοιπόν!
Αντε και με το καλό το επόμενο.
Δεν εχω πάει ποτέ στην Βουδαπέστη, αλλά με έπεισες.
Θα τη βάλω στο πρόγραμμα.!
Εγώ μεχρι την συμπρωτεύουσα πήγα και γύρισα.
Μικρή έξοδος!

Φιλιά!!!!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home