I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Friday, April 13, 2007

Το προσκλητηριο

Πριν απο λιγες μερες ελαβα ενα προσκλητηριο για γαμο το οποιο με εκτροχιασε για λιγα δευτερολεπτα πριν συνειδητοποιησω σχεδον αυτοστιγμη την παρανοια της σκεψης μου και επαναφερω τους παλμους μου σε ικανοποιητικο επιπεδο.

Ο Α. ειναι ενας πολυ ενδιαφερον ανθρωπος. Ειναι απο τους ανθρωπους που τους κοιτας απο μακρυα χωρις να τους ξερεις και το γνωριζεις ακραδαντα οτι εχει πολλα να σου πει και η ζωη του ειναι μαλλον αρκετα πιο περιπετειωδης απο τη δικη σου...

Σε ενα απο τα ταξιδια μου προς την ευρωπη τα τελευταια χρονια ακολουθησα ενα συνηθες σεναριο το οποιο περικλειει λιγες μερες στο Λονδινο, προτου παρω αλλη πτηση για Ελλαδα η Ουγγαρια, αναλογα πια απο τις δυο πατριδες μου λειπει περισσοτερο. Ετσι λοιπον σε μια απο τις πτησεις της easyjet ενα πρωι χαραματα καθως σκαναριζα τα προσωπα γυρω μου, κολησε το βλεμμα μου στον Α. ο οποιος φαινοταν ισως η πιο ξεχωριστη φιγουρα εκει μεσα, ειχε κατι το πολυ ιδιαιτερο πανω του χωρις καμια αμφιβολια. Τελικα ετσι οπως τα φερνει η τυχη, ο Α. καθησε διπλα μου στο αεροπλανο και αρχισαμε μια συζητηση απολυτως φυσικα σχεδον τετραωρη χωρις σταματημο. Πατερας αγγλος, μητερα γαλλιδα αλλα κι οι δυο εβραικης καταγωγης και ζουνε πια βρυξελλες, κι ο Α. κοσμογυρισμενος αρχαιολογος με ανασκαφες και αποστολες σε απιστευτα μερη στην υφηλιο αλλα ειδικευση σε αρχαιοελληνικα βαζα, μια αντρικη εκδοση της Λαρα Κροφτ χωρις υπερβολες. Φοβερος τυπος, η αλληλοσυμπαθεια μας ηταν εκδηλη. 33αρης (τοτε) καθηγητης στην Οξφορδη, πηγαινε στην Ελλαδα στο Πηλιο για τρεις μηνες να γραψει ενα βιβλιο στον τομεα του που το προετοιμαζε καιρο...

Ας μην τα πολυλογουμε, ηδη στο τελος της πτησης του προσεφερα να περασει λιγες μερες στην Αθηνα αλλα ειχε ηδη κλεισει ξενοδοχειο για μια διανυκτερευση στην Πλακα και το επομενο πρωι θα κατευθυνοταν στο Πηλιο. Του λεω τοτε, αφηνουμε τις αποσκευες και βρισκομαστε για ποτα αφου η παρεα μου ειχε ηδη κανονισει εξοδο. Ετσι λοιπον, καταληξαμε να τα πινουμε και να γυριζουμε την Αθηνα by-night με εναν ανθρωπο με τον οποιο μολις γνωριστηκαμε αλλα αισθανθηκαμε μια συνδεση και ισως την αρχη μιας ωραιας φιλιας.
Ε, λοιπον διατηρησαμε επαφη με τα χρονια (γνωριστηκαμε το '04) και μαλιστα σε ενα βαθμο ηξερε ο ενας αρκετες λεπτοτομερειες για την ζωη του αλλου παρα την αποσταση και την απουσια συχνης επαφης. Βρεθηκαμε αλλες λιγες φορες στο Λονδινο, και μεχρι πριν απο ενα χρονο περιπου μιλουσαμε συχνα διοτι οταν ειχε παει στην Ινδια με την κοπελα του (κι αυτη αρχαιολογος) γι ανασκαφες, δηλητηριαστηκαν πολυ σοβαρα απο ουσιες που στην Αγγλια τους πηρε εβδομαδες να τις εξακριβωσουν στο εργαστηριο και υπεφεραν κι οι δυο-ειδικα η κοπελα- απο νευρολογικα συμπτωματα για καιρο...
Ετσι πως τα φερνει η ζωη, τον τελευταιο χρονο χαθηκαμε... δεν ημουν και ιδιαιτερα κοινωνικος για αρκετο διαστημα κι ενω ηθελα πολλες φορες να δω τι κανει (ειχε ηδη παρει αλλη θεση σε αλλο πανεπιστημιο) η αναβλητικοτητα επικρατουσε της καλης θελησης...
Τη Δευτερα που μας περασε και καθως ημουν στην Βαλτιμορη παιρνω το αναπαντεχο ημαιηλ οτι παντρευεται στα Highlands της Σκωτιας τον Ιουνιο και θα ηθελε πολυ να παω στο γαμο του, με περιμενει.
Η σκοτεινη πλευρα της ανθρωπινης φυσης και η παρανοια του ελλιπως φτιαγμενου ανθρωπινου οντος εφερε την ακολουθη επαισχυντη σκεψη στο μυαλο μου.
"Θα παω στο γαμο του οπου θα παντρευεται την πρωην κοπελα μου!" Ενιωσα το αιμα μου να βραζει προτου πιασω τον εαυτο μου να συνειδητοποιει το μεγαλειο της βλακειας μου.
Μην με ρωτατε τι και πως, πως εφτασα στον συνειρμο αυτον που ανετα με στελνει για Ψ παρακολουθηση! Αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου αλλα αυτη ηταν η πρωτη σκεψη που εκανα και φυσικα ενιωσα αμεσως ντροπη, μιας κι εκτος απο παρανοικη ειναι και ηλιθια. Ευτυχως κοκκινησα μονος μου χωρις αλλα βλεματα να με καταρρακωνουν και του εστειλα ενα πολυ θερμο μηνυμα που πλεον το αισθανομουν με την καρδια μου γελωντας ταυτοχρονα με τον εαυτο μου.
Ισως να του πω απο κοντα καλυτερα τι σκεφτομουν οταν τον συναντησω...Ελπιζω να γελασει.

17 Comments:

At Apr 13, 2007, 1:28:00 PM , Blogger Astero said...

Με μπέρδεψες τώρα. Είχε καμία -έστω και τυπική- σχέση ο εν λόγω τύπος με την πρώην σου? Την είχε γνωρίσει ποτέ, τουλάχιστον?

Ή ήταν από αυτές τις εντελώς παρανοϊκές σκέψεις που μας περνούν κάποιες φορές από το μυαλό?

Αν ισχύει το δεύτερο, πάντως, μην αγχώνεσαι, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Μερικές φορές νομίζω ότι στο DNA μας είναι τυπωμένος ο νόμος του Μέρφυ και ώρες ώρες χτυπάει ένα καμπανάκι απλά για να μας υπενθυμίσει ότι ναι, το πιο εξωφρενικά παράλογο πράγμα που μπορεί να μας περάσει από το μυαλό, είναι απόλυτα δυνατό να συμβεί...
;)

 
At Apr 13, 2007, 2:36:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Alo Astero!

Oxi, den eixe kamia sxesh. To mono syndetiko einai oti zoun sthn idia polh. Htan opws les mia exwfrenika paralogh stigmh...
Auta ta paixnidia tou myalou...

 
At Apr 13, 2007, 2:47:00 PM , Blogger ventura said...

Φτου σου τερματοφύλακα [το δεύτερο δεν το γράφω:)].
Προτείνω να μην του το πεις τώρα αλλά μετά από 10 χρόνια, διότι θα έχει ενδιαφέρον για τον ίδιο να κοιτάξει πίσω και να δει τις αποχρώσεις των αισθημάτων και συναισθημάτων του και πως μεταβάλλονται, ωριμάζουν κλπ κλπ κατά την διαδρομή των 10 ετών που θα έχει καλύψει.

Βέβαια δεν θέλω να σχολιάσω τις βρομερές σου σκέψεις. Θέλω να καταθέσω ένα trivia στο μπλογκ (σου) των κινηματογραφόφιλων που με κάνει πολλές φορές να αισθάνομαι παντελώς άσχετος με το αντικείμενο. Ιδού:

Στην σπονδυλωτή ταινία "Paris, je t'aime", με θέμα φυσικά την αγάπη και την οπτική εκάστου σκηνοθέτη για την πόλη του φωτός, υπάρχει ένα segment με τον τίτλο "Bastille" σκηνοθεσίας Isabel Coixet. Για να μην πλατειάζω ο πρωταγωνιστής για κάποιο λόγο πηγαίνει σε αγαπημένες κινηματογραφικές ταινίες της συζύγου του. Σε εκείνο το σημείο λοιπόν ο φακός δείχνει το "cine Bastille" που παίζει το "Les Harmonies Werckmeister" και το "Damnation" (μετάφραση του "Karhozat") του Bella Tarr.
Αφήνω τα σχόλια για την κινηματογραφική λέσχη φίλων Identity Cafe.

Where iz zhe bat?

 
At Apr 13, 2007, 6:26:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Kalaaaaa!!!

Me to bastouni mou erikses katakefalia kai me sakatises...

Apiiisteuta trivia!!!
Akou na deis prosoxh o anthrwpos!!! Ventura ta sevh mou!!!
Omologoumenws m endypwsiases kai tha se agaliaza storgika an se eixa dipla mou...

Molis agorasa eishthrio epistrofhs apo ta Highlands ths Skwtias...Einai treloi oi antrwpoi: Ryanair apo Inverness gia Liverpool 0.01 GB (synolika 9 GB me tous forous) kai yperatlantikh pthsh apo Liverpool spiti mou one way 100 GB!!! Apisteutes times!!! Na gyrisw vrhka, twra mono mou menei na vrw pws tha paw ekei :):):):)

 
At Apr 13, 2007, 10:00:00 PM , Blogger maro_k said...

Βρε παιδί μου κι εσύ.
Πως σούρθε;
Πάντως αν θες να το συνδυάσεις , υπάρχει ένα τραγούδι του Μάκη Χριστοδουλόπουλου που λέει μου φάινεται ".... το προσκλητήριο που μου πεσε απο΄τα χέρια".
Μήπως να πάρεις το cd;
Αυτό το άτιμο το μυαλό μας , άσχημα παιχνίδια μας παίζει.
Και που να προχωρήσει και η ανοιξη!!!

 
At Apr 13, 2007, 10:24:00 PM , Blogger doratsirka said...

Μάρω μόλις ήμουν έτοιμη να γράψω το ίδιο άσμα! Τελικά το δικό μου ψωμί θα φας και όχι της Αφροδίτης. Στο στόρυ, IC, μήπως υπάρχει καμία πιπεράτη λεπτομέρεια, την οποία δολίως απέκρυψες, ή όλα είναι στο μυαλό;)

 
At Apr 14, 2007, 8:32:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

χαχαχ Μαρω το τραγουδι αυτο μου ηρθε στο μυαλο!
Πιο πολυ ως αστειο το εγραψα, το τι παιχνιδι σου παιζει το μυαλο, ηταν μια σκεψη brainfart...


Dora!

Προς στιγμην ανησυχησα που εξαφανιστηκες ετσι αποτομα, οποτε οποια χαρα να επανερχεσαι με το μπλογκ και και ολα... :) Ομορφα!
Δεν υπαρχει πιπερατη λεπτομερεια δυστυχως, η εγω δεν την γνωριζω!
Οι παλιες αγαπες νομιζω παντοτε μας υπενθυμιζουν την υπαρξη τους.

 
At Apr 14, 2007, 10:00:00 AM , Anonymous μαραμενα σύκα said...

Καφέ χρόνια πολλά
Θα πάω στο ψητό με την μια,νομίζω ότι ζηλεύεις.Δεν είναι κακό αυτό,μάλλον θέλεις να παντρευτείς.
Απλά βαράει το βιολογικό σου ρολόι.
:-D

 
At Apr 14, 2007, 10:07:00 AM , Anonymous μαραμενα σύκα said...

ΥΓ
Κάνε πως δεν ακούς μέχρι να περάσει.

 
At Apr 14, 2007, 11:01:00 AM , Blogger doratsirka said...

IC έκανα κατεδάφιση και μετά ξανασήκωσα θεμέλια. Απλώς μια αλλαγή στο λινκ θέλει:)) Καλή σου μέρα

 
At Apr 14, 2007, 7:10:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Συκαλακι μου τι λες?:)
Γιατι με πληγωνεις πρωινιατικα?
Ηταν ενα ακυρο αντανακλαστικο...


Δωρα,
θα αλλαξω το λινκ τοτε...

 
At Apr 14, 2007, 9:27:00 PM , Anonymous exiled said...

Είσαι για πολλά γέλια ρε!
(μεταξύ μας, κι εγώ την έχω πατήσει έτσι αρκετές φορές. Είναι σα να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Μην το πεις όμως πουθενά, έτσι; )

 
At Apr 15, 2007, 12:18:00 PM , Blogger spiretos72 said...

Ωραίο το Inverness! Μην ξεχάσετε να πιείτε μερικά pints eigthies :-)

 
At Apr 16, 2007, 12:59:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Ναι!
εφυγε το εδαφος απο κατω για ενα δεκατο. Δεν πειραζει, συμβαινουν αυτα!
Θελει πολυ νομιζεις ο ανθρωπος?...


Σπιρετος!
Ειμαι τοσο ενθουσιασμενος με το ταξιδι εκει... εχεις παει?

 
At Apr 16, 2007, 10:50:00 AM , Blogger spiretos72 said...

Ναι βέβαια, είχα μείνει 5-6 μέρες πριν καμμιά 15αρια χρόνια. Πολύ όμορφη πόλη, όμορφη φύση, το caledonian canal nearby και το glen ord distillery εκεί κοντά επίσης :-)

 
At Apr 20, 2007, 9:06:00 PM , Blogger murplej@ne said...

ως γνωστόν , ο γάμος είναι ενας υπέροχος θεσμός που επιτρέπει σε δυο ανθρώπους να αντιμετωπίσουν μαζί τις δυσκολίες που θα ειχαν αποφύγει αν δεν είχαν παντρευτεί.

ο αδερφος μου, ο οποιος κατοικοεδρευει εις τας αθηνας, εχει ταξιδεψει 3-4 φορές για γάμο (μαδριτες, λισαβωνες και δε συμμαζεύεται) και αν δεν απατομαι προσφατα διαλύθηκε και ο τελευταίος. πολύ κακό για το τίποτα δηλαδης... τουλάχιστον μπορει να λεει οτι είναι κοσμογυρισμένος.ατς...

σχετικα με τα παιχνιδια του μυαλου ομολογώ οτι αυτες οι εξωφρενικα παράλογες στιγμες είναι πολυ καλές μου φίλες. βρισκόμαστε σχεδόν καθημερινά δηλαδή...μια χαρα τα περνάμε. τι "μια χαρα" δηλαδη που μαζι δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε.

κατα τα άλλα είμαι ενας απολύτως φυσιολογικός άνθρωπος. δηλαδη προσπαθώ. τι "προσπαθω" δηλαδή που πασχίζω...

τελος πάντων, σταματαω εδω γιατι θα με πιασει η φλυαρια μου και τότε ποιος σας σώζει όλους εσας εδω μέσα..καλο ταξίδι λοιπόν και να προσεχεις αγαπητε μη σου πεσει το προσκητήριο απ΄την τσέπη .

υποβάλλω τα σέβη μου και σας ασπάζομαι.

 
At Apr 22, 2007, 11:41:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

ε, ναι νομιζω κι εγω οτι ο γαμος ισως να ειναι καλος για το παρτυ που γινεται, η για διδικαστικους λογους και εφοριακες απαλλαγες! χαχαχ

Κατα τα αλλα αν εισαι καλα με καποιον/αν τοτε τι σημασια εχει...

Δεν ξερω τι θα εκανα χωρις τις εξωφρενικες παραολογες στιγμες που αναφερεις!
Ειναι το πιπερι της ζωης...
Τα σεβη μου παρομοιως, και σας ασπαζομαι επισης!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home