I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Thursday, April 05, 2007

Μη-Πασχαλινη Ιστορια


Εκεινο το πρωι ελαχιστα διεφερε απο ενα τυπικο καλοκαιρινο πρωινο στην ελλαδα του ιουλιου. Ο ηλιος αργα αλλα σιγουρα μεσουρανουσε, η θερμοκρασια προσεγγιζε την ανωτερη τιμη της ημερας, το ξερο τοπιο γνωριμο και το ενα χερι εξω απο το παραθυρο του αυτοκινητου να παιζει με τον αντιθετο ανεμο σαν μικρο φιδακι. Το αυτοκινητο το παρακολουθειτε απο ψηλα, διαγραφει ασκοπες στροφες σε δρομους λαβυρινθους, διατηρωντας ομως μια προδιαγεγραμμενη πορεια προς τις δυτικες ακτες της Κρητης.

Η παραλια στα Φαλασαρνα απο ψηλα ειναι μαγευτικη, τιποτε δεν προειδεαζει οτι τα κυματα και τα ρευματα της δεν ειναι τοσο αθωα. Φτανοντας στην παραλια, ελαχιστος κοσμος ειναι μεσα στην θαλασσα, και γενικα εχει πολυ λιγοτερη ανθρωπινη παρουσια απ’οτι θα περιμενα. Περπατωντας στην αμμουδια με τις πατουσες να καιγονται ακουω μια παρεα διπλα να συζηταει σε εντονο υφος τι συνεβει εκει λιγα λεπτα πριν. Δυο γερμανοι τουριστες πνιγηκαν στ’ ανοιχτα, ουτε μιση ωρα δεν ειχε περασει, κανεις δεν καταφερε να τους σωσει, η ομορφια του τοπιου τους ξεγελασε, το ρευμα τους παρεσυρε, οι δυναμεις τους τους προδωσαν, θανατος απο πνιγμο, μακρυα απο το σπιτι τους, αφηνοντας ποιος ξερει ποιους και τι πισω...

Εβλεπα το νερο να σκαει με δυναμη στην ακρογιαλια. Λεω στην Ρ. Παμε! Δεν μπορω να καθησω αλλο εδω. Θα πεσω στα βαθια να κολυμπησω αν μεινουμε λιγο ακομα και δεν θα βγω εξω...

Δυο φιλοι μας καλοι ηταν στο νησι τις ιδιες μερες. Απο την τετραδα της εποχης εκεινης καμια σχεση δεν εμεινε ανεπαφη απο το χρονο, αλλα μονο μια επεζησε της ανθρωπινης ηλιθιοτητας, ματαιοδοξιας, περιφρονησης κι εγωισμου. Ανυποψιαστοι ομως ολοι τοτε για το τι μας επιφυλασσε το μελλον, ζουσαμε τις μερες εκεινες με τη ληθη της ξεγνοιασιας η την ξεγνοιασια της ληθης... ακομη δεν ξερω.

Αποφασισαμε να παμε ολοι με ενα αυτοκινητο ακομα πιο νοτια, στο Ελαφονησι...Το μερος αυτο το τοποθετω στις τροπικες παραλιες της Κρητης (τι κρητη τι καραιβικη). Ο Κ ως παρεξηγημενος ραλιστας μας πηγε σε χρονο ρεκορ αλλα μας εδωσε και τις σακουλες για εμετο, δεν ηθελε να προκαλεσουμε ατυχημα στο παρμπριζ των καημενων που μας ακολουθουσαν με το χυλο απο το πρωινο που φαγαμε ...

Ακομα θυμαμαι με λεπτομερειες την παραλια αυτη, κι ας εχουν περασει 7 χρονια σχεδον. Οταν πια αρχισε να σουρουπωνει και μας ειχε κοψει η λορδα ξεκινησαμε παλι για την δευτερη ειδικη διαδρομη της ημερας, αφου πλεον και με αδειο στομαχι, δεν μας υπολογιζε καθολου στις στροφες... Σε μια ευθεια ομως με το φως τις μερας ακομα το λευκο,-το χλωμο λευκο, η τελευταια αναλαμπη πριν πεσει το σκοταδι- βλεπει ενα φωσφοριζον αντικειμενο στο δρομο που νομισε οτι επεσε απο το αυτοκινητο μπροστα. Σταματαει επιτοπου και ανοιγοντας την πορτα, συλλεγει ενα χιλιοφορεμενο μπλε ελεκτρικ μαγιο Σπιντο! Δεν ξερω αν η συνεχεια αποτελει μια πραξη καλου Σαμαρειτη η ενα στοιχημα να προλαβει το αυτοκινητο μπροστα και να δοκιμασει το αρχαιο πρασινο καντετ στα ορια του θετοντας μας υποψηφιους στη λιστα με τα θυματα της ημερας, οπως και να’χει ο Κ το πηρε πολυ πατριωτικα το ζητημα. «Πρεπει να τους επιστρεψουμε το speedo!» Οι επομενες σκηνες ανοικουν στην σφαιρα του τραγελαφικου. Ενα αρχαιο αυτοκινητο να μαρσαρει με τεσσερις ταλαιπωρες ψυχες μεσα, οι τρεις πρασινες απο την ναυτια, και να πλησιαζουν σιγα σιγα το αυτοκινητο μπροστα που ειχε γαλλικες πινακιδες. Ειχε πια νυχτωσει κι ο Κ αρχισε τις κορνες και τα μαρσαρισματα μεσα στην ερημια-στη μεση του πουθενα-φυσιολογικα οι Γαλλοι μπροστα ειχαν τρομοκρατηθει, νομισαν πως αποψε θα υποστουν καποιας μορφης βιασμο η αιφνιδιο θανατο, και επιταχυναν, με τον Κ να μην τα παραταει και μαλιστα με το ενα χερι να οδηγει και με το αλλα να εχει προταξει στον αερα το μαγιο, ψηλα να φαινεται και να το στροβιλιζει σαν σουλιωτισσα που γυρναει το φωσφωριζε μαντηλι της πριν πεσει στο γκρεμο! Εγω τον κοιτουσα και δεν ηξερα αν πρεπει να γελασω η να κλαψω! Φτανοντας σ’ ενα χωριο, το μπροστα αμαξι σταματαει, ισως να αισθανθηκαν οτι δεν θα υποστουν ληστεια η σφαγη στην κεντρικη πλατεια απο τον τρελο που τους κυνηγαει απο πισω το τελευταιο μισαωρο! Ο Κ βγαινει απο το αμαξι με τα κορδονια του μαγιο να σερνονται σχεδον στο εδαφος. Βγηκα κι εγω γιατι η περιεργεια μου να δω τα προσωπα τους ξεπερνουσε το οριο. Ειλικρινα, τοσο φοβισμενα προσωπα ειχα καιρο να δω. Ο Κ αρθρωσε δυο τρεις λεξεις στα γαλλικα και τους εδωσε το μαγιο. Ειμαι σιγουρος οτι απο την τρομαρα τους, και δικο τους να μην ηταν θα το επαιρναν με παγωμενο χαμογελο στα χειλη. Αμφιβαλλω εν τελη να ηταν και δικο τους! Ο Κ χαιρεταει, μπαινει στο αυτοκινητο. Τους βριζει στα γαλλικα και μαρσαρει. Το πρασινο ταλαιπωρημενο καντετ χανεται μες στη νυχτα με τους ζαλισμενους επιβατες του. Bonne nuit.

18 Comments:

At Apr 5, 2007, 8:08:00 AM , Blogger maro_k said...

Καλημέρα σας.
Μια χαρά σας βρίσκω.
Τον ξέρω τον δρόμο από Παλιόχωρα μέχρι Χανιά που διανύσατε.
Πως και δεν καταλήξατε στον γκρεμνό, θαύμα ήτο. Εστω και μη πασχαλινό.
Αντε και να περνάς καλά εκεί στα ξένα.
Το άρωμα της ζωής μας στις αναμνήσεις κρύβεται.
Φιλιά

 
At Apr 5, 2007, 11:49:00 AM , Blogger diavolikon said...

Μεγάλο για να το διαβάσω τώρα (μεσ' τις γιορτές όμως θα το κάνω). Μόνο μια ερώτηση: Έχετε κάποια σχέση με τον "mythos" που σχολίαζε στο flytoistros.com ?

Καλή Ανάσταση!

 
At Apr 5, 2007, 12:00:00 PM , Blogger Ίριδα said...

Θα συμφωνήσω με τη Μάρω. Οι αναμνήσεις κρύβουν το άρωμα της ζωής μας. Χωρίς αυτές ποιοι θα είμαστε άραγε?

 
At Apr 5, 2007, 3:01:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Καλημερα Μαρω

Σ ευχαριστω, επισης :)
Ναι, δεν ξερω κι ολας πως μου ρθε αυτη η ιστορια!
Κι εσυ ελπιζω να πας καπου ομορφα, η πιο σημαντικο, να εχεις καλη παρεα!
Σωστα, το αρωμα της ζωης μας στις αναμνησεις κρυβεται! Πολυ μου αρεσε αυτο. Ανταποδιδω.

Διαβολικον!
Καλως ηλθατε!
Σας θυμιζω καποιον προφανως!
Οχι, μαλιστα πρωτη φορα μπηκα σημερα στην ιστοσελιδα που αναφερερετε! Και μου αρεσει, θα την μελετησω!!!
Αφου το διαβασετε, να επανελθετε! LOool! και να διαβαστε και τα προηγουμενα :):):):). Αστειευομαι. οπως νιωθετε!
Καλες γιορτες!


Ιριδα

Επισης καλως ηλθατε!
Θα σας μελετησω.
Η "ταυτοτητα" αποτελει ισως κεντρικο σημειο του μικρου αυτου ιστολογιου. Νομιζω πως θα συνενοηθουμε μια χαρα!

 
At Apr 5, 2007, 3:40:00 PM , Anonymous μαραμενα σύκα said...

ααχχαχαχχα
παναγιά μου,δεν ξέρω τι κρύβουν οι αναμνήσεις καφέ μου..αλλά η σκηνή μου θυμίζει Θανάση Βέγγο.
αψχαχχαχα,με έκανες και πέθανα στα γέλια.
Σίγουρα δεν προσπαθούσαν να κάνουν ακροβατικό σεξ οι Γάλλοι μέσα στο αμάξι?

 
At Apr 5, 2007, 7:24:00 PM , Blogger Astero said...

Αχ, με κάνατε και γέλασα, μη-πασχαλιάτικα!

Βρε τους έρμους τους Γάλλους!
Και μετά λέμε γιατί έχει πέσει ο τουρισμός... Κάτι Ταλιμπάν σαν κι εσάς και τους φίλους σας ευθύνονται. Αίσχος!!
;)}))

 
At Apr 5, 2007, 10:49:00 PM , Blogger murplej@ne said...

χρειαζομαι επειγοντως διακοπες...

 
At Apr 5, 2007, 11:12:00 PM , Blogger Odysseas said...

Εμένα κάτι μου λέει πως η ιστορία αυτή σου ήρθε γιατί θυμήθηκες την τετράδα που δεν υπάρχει πια και το χρόνο που αφήνει τα σημάδια του σε όλες τις σχέσεις.

Έτσι είναι όμως, ιδιαίτερα για τους περιπλανώμενους!

Πάντως μου θύμησες καλοκαίρια 2000 και 2001 που κάναμε το γύρο της Κρήτης. Η τότε παρέα υπάρχει, αλλά κι εκεί ο χρόνος και οι αποστάσεις (μακρινές αλλά και κοντινές) έχουν αφήσει τα σημάδια τους.

 
At Apr 5, 2007, 11:57:00 PM , Blogger zoi20 said...

Χα χα χα

από τις πιο αστείες ιστορίες που έχω διαβάσει, ειδικά το μαγιό που ανέμιζε έξω από το παράθυρο.

Οι σχέσεις δυστυχώς μπορεί να χαλάσουν, προσωπικά δεν έχω βρει άλλη λύση από το να κρατάμε τα καλά κ να προχωράμε.

 
At Apr 6, 2007, 1:08:00 PM , Blogger CAESAR said...

Εδώ πλέον, έχεις ξεπεράσει στις διηγήσεις της, και την zoi20 :))

 
At Apr 7, 2007, 12:19:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Συκαλακι!

Καλημερα! Χαιρομαι που σου αρεσε, η αναφορα στον Βεγγο νομιζω μας τιμα!

Δεν ξερω για ακροβατικα!Ειχα ζαλιστει, δεν πρεοσεχα...

Αστερω!

:):) Ως δυτικοτραφης και δυτικοφιλος με πληγωνετε αφανταστα με το να αποκαλειτε ταλιμπαν τη μικρη παρεα μας... Σας συγχωρω ομως, μερες πασχαλινες...
Να περασετε ομορφα αυτες τις μερες ξεκουρασης ελπιζω...

Murplej@ne!

Διακοπες? Να σας ετοιμασω ενα ωραιο πακετακι που εχω γινει και εξπερ? ποσες μερες διαθετετε? Δεν θα σας χρεωσω! Ειναι προσφορα του IC!
:)Ελπιζω η κοπωση να οφειλεται στο αρχιτεκτονικο σας εργο, και θα το εκτιμουσαμε αφανταστα αν το μοιραζοσασταν μ εμας :)

Ody

Επεσες διανα παλι!
Η ιστορια ειναι κατα βαθος μελαγχολικη...
Μ αρεσει που το ειδες ετσι ξεκαθαρα, αυτη ηταν η αιτια!
Θερμος εναγκαλισμος!
Το ιδιο ετος ειμασταν Κρητη λοιπον.

Ζωη
:):)
χαιρομαι που σας αρεσε μαντμαζελ!
Δεν γνωριζω πως κρατατε τα καλα και προχωρατε! πειτε μου κι εμενα! θα σας ειμαι δια βιου υποχρεωμενος!!!

Σηζαρ!

Αγαπητε μου να ειστε καλα, να ξερετε, με ειλικρινεια εκτιμω την συμπαθεια σας. Ελπιζω να μην εισχωρω σε χωρο πνευματικων δικαιωματων της Ζωης :):), η οποια ειμαι σιγουρος οτι διαθετει κληρονομικο χαρισμα, δεν τιθεται θεμα να την φτασουμε!
----------------------



Φιλια, να ειστε καλα ολοι, εγω ζητω πασχαλινο δωρο (υπαρχει αυτο?) να βρεθουμε συντομως απο κοντα!

 
At Apr 7, 2007, 5:14:00 PM , Blogger david santos said...

Hello!
Thanks for you work and have a good weekend.

 
At Apr 7, 2007, 9:43:00 PM , Blogger Olyf said...

Στην Πράγα αδερφέ μου, στην Πράγα On summertime!
Η ιστορία του Ιουλίου δεκαπεντάγουστο μου θυμισε αλλά ...εγω πέρασα για λαμπριάτικες ευχές ! Να σαι καλα όπου αγαπάς να περάσεις καλά! φιλιά

 
At Apr 7, 2007, 10:02:00 PM , Blogger zoi20 said...

Δεν γνωριζω πως κρατατε τα καλα και προχωρατε...
-------------------------------

Κανένας δε γνωρίζει, στην προσπάθεια είμαστε όλοι:))

Καλή Ανάσταση

 
At Apr 9, 2007, 1:25:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

David

I was hoping to get your copy/paste message, and this is such a relief!
How can a weekend be good without David Santos' wishes?


Olyf

Θερμες ευχες κι απο εδω!
Εαν σοβαρολογειτε για Πραγα, δεν ειναι τιποτε να το κανονισουμε...Lool


Zoi!

Ναι φυσικα! Εγω φοβαμαι στην προσπαθεια θα μεινω!
Ευχαριστω για τις ευχες σου για ανασταση, θα ηταν πραγματι εκπληκτικο εαν μπορουσα να αναστηθω! :) Nα περασεις καλα!

 
At Apr 9, 2007, 1:12:00 PM , Blogger doratsirka said...

This comment has been removed by the author.

 
At Apr 11, 2007, 5:16:00 PM , Blogger arwen said...

Πολύ καλό...Απορώ πώς έγινε και θυμήθηκες αυτήν την ιστορία! Δεν ξέρω αν είναι απλά τραγελαφική, εγώ συγκινήθηκα πάντως...

 
At Apr 13, 2007, 7:31:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Ειδες? :):)
Το ηξερα οτι θα σε συγκινουσε, εδω συσκινησε εμενα...

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home