I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Wednesday, February 07, 2007

Old Joy



Το ταλαιπωρο ταξιδι απο τα βορεια στα νοτια προαστεια των Αθηνων για να συναντησω καλο φιλο ισως να διαρκει πανω απο μια ωρα, η πτηση απο Buffalo για Baltimore χρονομετρηθηκε κοντα στα 50 λεπτα. (Ενταξει, η συγκριση ειναι αστοχη, αλλα λεμε!)

Η Βαλτιμορη ειναι μια πολη που δεν τη συνοδευει καλη φημη. Καταλοιπο κι αυτο της περασμενης τριακονταετιας που επιμενει διοτι απλως η πλειονοτητα των ανθρωπων δεν ταξιδευει η παραμενει τυφλη στα ταξιδια και φυσικα οι περισσοτεροι δεν διαβαζουν παρα μηρυκαζουν αποψεις παρελθοντων χρονων.
Αλλο ενα παραδειγμα του πως ενα στερεοτυπο και η πανισχυρη δυναμη της αγνοιας και της αδιαφοριας καθοριζουν τη φημη μιας πολης απεχοντας παρασαγγας απο την αληθεια.

Ενδιαφερουσα αποψη που συζητουσαμε τις προαλλες ειναι και η ακολουθη, οτι οι πολεις ειναι γενικα "ζωντανοι" οργανισμοι σε δυναμικη κατασταση, δηλαδη το avant-garde Παρισι των αρχων του 20ου αιωνα ισως να ειναι καλυτερο απο το σημερινο, η οπως π.χ. το Ταλλινν του σημερα ειναι μια δυναμικη πολη τεχνολογικης υπεροχης που παλλεται σε e-ρυθμους σε αντιθεση με τη χειμερια ναρκη, καταπιεση και οπισθοδρομισμο της σοβιετικης κατοχης λιγα χρονια πριν. Επομενως οταν μιλαμε για μια πολη χρειαζεται να αναλογιζομαστε οτι οι ανθρωποι που της προσδιδουν αξια η απαξια (αρχιτεκτονες, καλλιτεχνες, επιχειρηματιες, πολιτικοι κλπ κλπ κλπ) αλλαζουν καθε γενια και μαζι τους η εικονα της πολης τους! Σπανια ομως το βλεπουμε ετσι!

Η Βαλτιμορη ειχε πολλα κοινωνικο-οικονομικα προβληματα πριν απο 20-30 χρονια ομως μετα απο μια μεγαλη προσπαθεια ανακαινισαν την περιοχη του λιμανιου της καθως και εχτισαν η αναπαλαιωσαν πολλα διαμερισματα, καταστηματα και σπιτια στην περιοχη Fells Point που βρισκεται διπλα στη θαλασσα αποτελουμενη σχεδον εξολοκληρου απο βικτωριανη αρχιτεκτονικη με πλακοστρωτους δρομους και νυχτερινη ζωη. Επισης, οι περιοχες του Johns Hopkins Campus, το Mount Vernon ειναι αριστοκρατικες και γεματες πανεμορφα κτιρια και μνημεια, απο τις ελαχιστες περιπτωσεις που η πρακτικοτητα των αμερικανων δεν συνεθλιψε την αισθητικη τους.

Στο Φελλς Ποιντ λοιπον, εκτος των αλλων συνανταει κανεις ενα ομορφο καφε, ακριβως διπλα στη θαλασσα που ονομαζεται 'Βοναπαρτης'.
Το ενδιαφερον του καφενειου (και ζαχαροπλαστειου) αυτου ειναι οτι ο Γαλλος ιδιοκτητης του διατηρει μια εκπληκτικη ομοιοτητα με τον αποθανων Γαλλο Αυτοκρατορα! Η σατανικη ομοιοτητα του ειναι τετοια που πριν λιγα χρονια οι Γαλλοι τον ζητησαν στο Παρισι και τον χρησιμοποιησαν ως Ναπολεων σε διαφορες εκδηλωσεις στα πλαισια ιστορικων εορτασμων...
Εχει καταπληκτικα γλυκα και μοσχομυριστο καφε, ιδανικο μερος να στρωθεις στην πολυθρονα διπλα απ'το παραθυρο και να ρεμβασεις παρεα με τον στρατηλατη μπουκωνοντας το θεσπεσιο μιλφειγ συνδυαζοντας θεα και γευση που μαλλον σε μεταφερουν στην ευρωπη δυο αιωνες πριν. Η μια ωρα βιαιου squash αργοτερα ουτε τις μισες θερμιδες δεν εκαψε...



Την κυριακη το βραδυ ο Χ ειχε την φαεινη ιδεα να επισκεφτουμε αφγανικο εστιατοριο. Ονομαζεται Helmand και ανηκει στον αδερφο του Χαμιντ Καρζαι, του τωρινου προεδρου του Αφγανισταν! Ειλικρινεστατα απο τις καλυτερες κουζινες που εχω δοκιμασει ποτε με τιμες λογικοτατες. Παρηγγειλα αρνι Λαβαντ (boneless lamb sautéed with fresh tomatoes, mushrooms, and herb seasoning topped with a dressing of yogurt and sour creme. Served with sabzy (spinach) and challow). Μονο που δεν εκλαψα απο τη νοστιμια. Απολαυστικοτατο γευμα. Αν σας δωθει η ευκαιρια να δοκιμασετε αφγανικη κουζινα εκτος - η περιπετειωδως- εντος Αφγανισταν εαν προθυμοποιθειτε να συμμετασχετε σε ειρηνευτικη αποστολη στην ηρεμη-ειρηνικη αυτη χωρα δοκιμαστε την κουζινα τους χωρις επιφυλαξη!!!

Τελευταια νυχτα στην πολη και θελοντας να συνεχισουμε την κουβεντα μας καταληξαμε στο Tapas Teatro για sangria πριν απο βραδινη παρασταση στο διπλανο κινηματογραφο... καθομασταν στο μπαρ και τα λεγαμε ωσπου παρατηρω απεναντι μου στο τραπεζι μια πολυ ομορφη μελαχρινη κοπελα που καθοταν με τη φιλη της και κοιτουσε στο μερος μου καθε λιγο. Αφου βεβαιωθηκα οτι δεν ειχα παραισθησεις και κοιτουσε εμενα κι οχι την μπαργουμαν πιο πισω, λεω στον Χ:

- "Κοιταει πολυ η μελαχρινη απεναντι..."
- "Αντε, τωρα ειναι η ευκαιρια, πηγαινε μιλα της!"
- "Τι λες μωρε! Αφου φευγω αυριο παλι! Σε λιγες ωρες στο αεροπλανο ξανα!"
- "Παντα
καπου θα πηγαινεις και παλι θα φευγεις φιλε μου..." με αποστομωσε. Δεν ηθελα να βρω δικαιολογια, απλως η σκεψη της συνεχιζομενης φυγης με κουρασε τοσο.

Επιασα τον εαυτο μου να σκεφτεται τις λεξεις Old Joy...


20 Comments:

At Feb 7, 2007, 11:09:00 AM , Blogger spiretos72 said...

Καλημέρα :-)

Ωραία είναι να ταξιδεύεις. Πράγμα που εκτιμάται πολύ περισσότερο όταν σταματήσεις να το κάνεις. H κούραση της φυγής είναι μικρή μπροστά στην έλλειψή της.

Πάντως αυτό που είπατε για τις πολέις είναι σωστό. Ωστόσο δεν είναι τυχαίο. Κάποιος/κάτι φροντίζει να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες ώστε να μαζευτούν και να ευδοκιμίσουν όλοι αυτοί (καλιτέχνες, επιστήμονες, διανοούμενοι κλπ)

 
At Feb 7, 2007, 11:55:00 AM , Anonymous argyrenia said...

Καλημέρα ψυχή ταξιδιάρα!
Πάντα από κάπου φεύγουμε και πάντα κάπου πάμε.
Σε φιλώ.

 
At Feb 7, 2007, 12:19:00 PM , Anonymous d. said...

o kalos taxidiotis den xerei pou paei. o kaliteros den xerei apo pou erxetai.

 
At Feb 7, 2007, 1:42:00 PM , Blogger πολυβιος said...

βρε, μήπως δουλεύεις στο lonely planet ?

 
At Feb 7, 2007, 2:56:00 PM , Blogger maro_k said...

Καλησπέρα.
Θα μπορούσα να σου πω ότι σε ζηλεύω, αλλά δεν το λέω.
Πάντα φεύγουμε από το έξω τοπίο, και γυρνάμε στα εσωτερικά μας τοπία.
Ενας αγαπημένος συγγραφέας (αστυνομικών πάντα μυθιστορημάτων), ο Zan Patric Manchette έγραφε ένα βιβλίο για την πρηνη θέση του σκοπευτή, αντίστοιχα υπάρχει πάντα η υποκειμενική ματιά του ταξιδευτή.
Εστω κι αυτού που εγκλωβίζεται κάθε μέρα στην Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας προσπαθώντας μάταια να επιστρέψει σπίτι του.
Καλά ταξίδια!

 
At Feb 7, 2007, 5:06:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Spiretos72!

Σωστα ομιλειτε αγαπητε μου...
Και βεβαιως το συστημα ειναι πολυπαραγοντικο (χα! οπως ελεγε και ενας καθηγητης μου στο σχολειο...), μονο που καμια φορα και η τυχη παιζει ενα ρολο...συμφωνω ομως.


Argyrenia!

Καλημερα!
Λονδινο, Αμστερνταμ, Η Βερολινο, εχεις ξεχασει π' ακριβως θελεις να πας...
Επομενη Τεταρτη Βερολινο!!! (daily blog from Berlinale :) )
Φιλια επισης, ελπιζω να φτασουν στην ωρα τους...


d. !

Welcome.
Με καλυψες. Τελειο!


Πολυβιε!

Αγαπητε, πολυ θα ηθελα να ημουν του Λονλυ Πλανετ...θα το ψαξω μπας και με προσλαβει κανεις...


Μαρω_Κ!

μου αρεσε πολυ το σχολιο σου με το εξω-εσω τοπιο... Σ ευχαριστω.
Τον Manchette θα τον κοιταξω μεσα στο ΣΚ.
Εχεις υπο οψιν σου τον Jean-Claude Izzo? Τον ανακαλυψα φετος αλλα ειναι θρυλος...

 
At Feb 7, 2007, 6:08:00 PM , Blogger maro_k said...

Αγαπητέ μου φίλε ,
Μου φαίνεται ότι έχουμε τα ίδια γούστα!
Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για τον Ιζό.
Τα έχω διαβάσει όλα του τα βιβλία.
Κρίμα που πέθανε τόσο νέος.
Το καλύτερο του για μένα είναι "Ο ήλιος των μελλοθανάτων".

 
At Feb 7, 2007, 6:22:00 PM , Blogger Στέφανος Νάσος said...

Μία από τις πραγματικά καλές σειρές του ΗΒΟ πραγματεύεται τη Βαλτιμόρη: "The wire". Με στρατιά εκπληκτικών -άγνωστων;- αφροαμερικανών ηθοποιών, κάποιοι απ'αυτούς ήταν και στο ανεπανάληπτο "ΟΖ". Ίσως φαίνονται σκουπίδια στα μάτια σου, καθώς και σε άλλων, αλλά πραγματεύονται μια -τη δυσάρεστη, είναι η αλήθεια- πλευρά των ΗΠΑ. Με στερεότυπα πιθανόν... Αλλά όπου λιμάνι και καημός, συγγνώμη, μαφία εννοώ...

Απορία: πότε δουλεύεις νεαρέ μου;-)

 
At Feb 7, 2007, 8:44:00 PM , Blogger Desposini Savio said...

Καλά είναι τα ταξίδια, είσαι σε πολύ ευνοική θέση αφού μπορείς και τα κάνεις. Και το ξέρεις!
Όμως άκου... μια μέρα θα αποκτήσεις και'συ τη βάση σου.
Και πάλι...

 
At Feb 7, 2007, 10:01:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

maro_k

Wraio pragma ta idia gousta
:) Se glitwnoun apo polles talaipwries :)

Stefane

Den thn gnwrizw...tha to checkarw (pw, 1000 pragmata na elegxei kaneis...)
Agapite mou as einai kala o xronos ths "ereunas"... kai to ellhniko daimonio pou den mas egkataleipei...

Desposini

No light at the end of the tunnel for the time being :)

 
At Feb 7, 2007, 10:08:00 PM , Blogger CAESAR said...

Με την πρώτη σου παράγραφο έδωσες ένα καλό παράδειγμα της σχετικότητας του χρόνου:)

Για το Old Joy...;;;

 
At Feb 7, 2007, 10:11:00 PM , Blogger AEon FluX said...

Εμένα πάντως όταν έκανα συνεντεύξη στο νοσοκομείο του JHU, πριν κάτι χρόνια, και είχα μισή ώρα κενό οπότε αναζήτησα σταρμπάκεν εκτός κτιρίου, μου είπαν να μην βγω έξω και να πιω τον απαράδεκτο καφέ της καφετέριας του νοσοκομείου. ίου.
Αν περπατήσεις δυο τετράγωνα πάνω από το Φελς πόιντ, τα βλέπεις όλα κωλυόμενα, και νομίζω ότι αυτό είναι το πρόβλημα με την Βαλτιμόρη, δεν έχει σαφώς ορισμένες περιοχές κινδύνου ή μη.

Berlinale ε; Αααααα και νάξερες πόσο ζηλεύω.

 
At Feb 7, 2007, 11:00:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Caesar

Poly sxetikh ennoia indeed!!!

To Old Joy me elkyei poly ws titlos kai mou dhmiourgei diaforous syneirmous...
Einai kai tainia, amerikanikh anexarthth tou 2006.


NeuRomancer
H perioxh gyrw apo to Johns HopKins Hospital einai na thn klain oi rengges!!!

Gia na gelaseis, syzhtousan kapoioi giatroi ekei me ton filo mou na pane se kapoia 3rd world country na boithisoun astheneis... kai tous leei, "ma den pate sthn gwnia na deite ti ginete"...
Pragmatika h Amerikh einai poly patchy, kai eidika h Baltimore me geitonies apo koukla ws panoukla...
To Fells point skizei... kai nai, an xehasteis kai perpathseis liga blocs panw tha vretheis se ghetto! alla omws zwntas amerikh ayta ta xeroume, no? :) filia!!!

 
At Feb 8, 2007, 10:29:00 AM , Anonymous d. said...

parthenogenesi stin texni den iparxei...oloi exoun epireastei apo kapou.
etsi kai go eklepsa tis lekseis pou sou esteila apo mia afisa ston skoufia ena merimeri pou epina rakies kai sizitousa gia agapimena vivlia, tainies, politiki kai erota...

 
At Feb 8, 2007, 11:52:00 AM , Blogger Odysseas said...

Τα κατάφερες να μας ταξιδέψεις πάλι!

Όσο για την ατάκα σου:
- "Τι λες μωρε! Αφου¨φευγω αυριο παλι! Σε λιγες ωρες στο αεροπλανο ξανα!"

Πόσες φορές την έχω πει κι εγώ!

Χτες πάντως κανόνισα τα 2 επόμενα ταξίδια! Τον Απρίλιο έρχομαι Αμερική για 2 βδομάδες!
:-)

 
At Feb 8, 2007, 5:11:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

d.
Ετσι ειναι, ομως οι λεξεις αυτες περνανε μεσ' απ' τον καθενα μας διαφορετικα...
Πολυ θα ηθελα να ειμαι στην καλη σας παρεα με το ρακι,τα βιβλια, τις ταινιες, την πολιτικη, τον ερωτα! Πολυ καλημερα σας!

Οδυσσεα!
Thank you.
χα! αφου ετσι ειναι! Ψεματα?
Αμερικη φανταζομαι θα πας στα πρωην λημερια σου, θα επικοινωνησουμε!
Ετσι! Καλοταξιδος!

 
At Feb 9, 2007, 12:41:00 AM , Anonymous Anonymous said...

kapia stigmi tha stamatiseis na feugeis - otan skeftesai kati entona, tote auto erxetai...
isws na einai mia uperoxh ginaika, ekei pou den tin perimenes.
isws na einai mia anatreptikh stigmh, pali ekei pou den tin perimenes...
egw tha sou euxithw kala taksidia gia oso diarkesoun

 
At Feb 9, 2007, 6:10:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

ανωνυμε

Σ ευχαριστω πολυ.
Ελπιζω τα ταξιδια να μην σταματησουν ομως!

 
At Feb 11, 2007, 4:26:00 AM , Blogger neutrino said...

καλησπερα!
ποσο δικιο εχει ο φιλος σου.. παντα φευγουμε και παντα καπου παμε, οποτε ας αξιοποιησουμε καθε δευτερολεπτο στο ενδιαμεσο. οχι μονο σε εικονες, αλλα και σε συναισθηματα.. [αχ, δεν τα λεω για σενα, για μενα τα λεω περισσοτερο.. χε!]
και το κυριοτερο ειναι οτι διαρκως φευγουμε, πηγαινοντας "καπου" και αφηνοντας κατι αλλο, ακομα κι οταν δεν φευγουμε κυριολεκτικα για ταξιδια..

το Old joy το εργο το ειδες? το ειχε στο φεστιβαλ θεσ/νικης.. Οχι η.. παλια ευτυχια που θα περιμενα και που θα με εξεφραζε προσωπικα, αλλα παντως πολυ λυρικη ταινια

 
At Feb 12, 2007, 6:30:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Νευτρινο

Καλως επεστρεψες! Εχεις δει κι εσυ πουλακι μου ταινιες!!!
Διαρκως φευγουμε και αφηνουμε ενα κομματι του εαυτου μας πισω! Τι μενει να δω στο τελος!!!

Το ολντ τζοι πιο πολυ με ενθουσιασε ως τιτλος παρα ως ταινια!!!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home