I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Friday, January 19, 2007

Μικρο Οδοιπορικο - Μερος Δευτερο

Μετα απο σπιτικο φαγητο με γευσεις γνωριμες που σου χαιδευουν τους αδενες, πιανουμε συζητηση με συνοδεια κρασιου που εξαρχης μεν συντροφευει στοργικα αλλα εν τελη σε παγιδευει πονηρα σε παιχνιδια λεξεων και μπορει να σε οδηγησει σε χωραφια που δεν θελεις να πας, οπως εχει αποδειχθει οι καταπατητες ενιοτε πυροβολουνται...

Το πρωι ξυπναω πιασμενος σαν να εχω κλειδωθει σε μια θεση, ο καναπες μαλλον προοριζεται για αλλες μορφες ζωης, για ανθρωπο να ξεκουραστει παντως οχι!
Η Λ. μου τραβαει το ποδι, ειναι ενα αγγελακι ακροβατης, καθε φορα που βρισκομαστε μου δειχνει ακροβατικα που μ'αφηνουν με το στομα ανοικτο, το πως οι κλειδωσεις της παραμενουν ανεπαφες μου ειναι μυστηριο.
Με την Λ. συνδεθηκαμε αυτοματα απο την πρωτη φορα που βρεθηκαμε, ισως το πρωτο παιδι με το οποιο εχω αναπτυξει τετοια σχεση, η πρωτη που με εκανε να νιωσω οτι ειναι ευχη να εχεις παιδι και να το μεγαλωσεις, ειδικα ενα τετοιο αγγελουδι.

Ειναι το υβριδιο του 21ου αιωνα. Ουτε 8 χρονων ακομα και εχει γεννηθει και μεγαλωσει στη Χαιδελβεργη, τους τρεις καλοκαιρινους μηνες τους περνουσε μεχρι προτινος στη Βουδαπεστη και τα τελευταια δυο χρονια ζει στον Κινγκστον του Καναδα. Μια αυθεντικη trilingual, χωρις καμια προσπαθεια μιλαει τρεις γλωσσες με τελεια προφορα και χρησιμοποιει λεξεις που με κανουν να γελαω...
Με την Λ. μιλαμε τα hunglish που πολυ τα αγαπαω...ο συνδυασμος ουγγρικων και αγγλικων... Οταν θελει να πει κατι στην μαμα της να μην το καταλαβω το γυριζει στο απταιστο γερμανικο... Με την Κ. κοιταζομαστε και χαμογελαμε οταν το κανει αυτο...

Ερχεται λοιπον η Λ. πρωνιατικα και μετα απο μικρη κουβεντα ενω εγω νιωθω διαλυμενος με το ματι τσιμπλα μου δειχνει ενα φλοιο καρυδιου που τον εχει βαψει σαν πασχαλιτσα (ladybug).
Το βαζει στην παλαμη μου και με ρωταει. Τι ειναι αυτο?


Το αγγιζω, την κοιταω ξανα, λεω "πασχαλιτσα"...

Μμμμ, μου λεει, σωστα!
Το παιρνει απο την παλαμη και με το αλλο χερι βαζει δευτερο ζωγραφισμενο καρυδι στην παλαμη μου. Η ωρα 8.50 το πρωι, το μαλλι μου πεταει σαν κοκκορι, το μαγουλο μου εχει το σημαδι απο το φερμουαρ του μαξιλαριου, ειμαι σαν τρακαρισμενο περιπτερο. Θελω καφε.
"Τι ειναι αυτο?" Με βλεμμα σκανταλιαρικο!

Λοιπον, ειλικρινα δεν ειχα την παραμικρη ιδεα, ειναι ολο βαμμενο μαυρο, με ενα μικρο παραλληλογραμμο μονο στη μεση που ειναι αφημενο στο φυσικο του χρωμα...


Της λεω, "Λ. δεν εχω ιδεα!"

Με κοιταει με το βλεμμα της νικης και με ενα χαμογελο ως τ' αυτια και μου λεει
"Μια μουσουλμανα πασχαλιτσα!"...

Περιττο να πω πως αφου το ξαναεφερα στο οπτικο μου πεδιο και οι αργες στροφες στο μυαλο μου πηραν μπροστα, εφυγα! "Μια μουσουλμανα πασχαλιτσα!"
Απιστευτα παιδια! Με πηραν τα γελια, παραλιγο να πνιγω απο το σαλιο μου και φυσικα ξυπνησα και τους οικοδεσποτες μου που δεν ειμαι σιγουρος πως ειχαν την ορεξη μας!

Στη διαρκεια του πρωινου, η Λ. μου εδειχνε καθε τοσο τη μουσουλμανα πασχαλιτσα και ολοι γελαγαμε σαν να τη βλεπαμε πρωτη φορα...

Το μεσημερι καναμε μια μικρη εκδρομη με φερρυ στο γειτονικο Wolfe Island, δραξαμε της ευκαιριας αφου μας βοηθησε η ανελπιστη ηλιοφανεια και περπατησαμε μεσα στο νησι ως μια μακρινη παραλια... Το θεαμα που αντικρυσα δεν το υπολογιζα καθολου...





Σχεδον αισθανθηκα οτι ημουν στην Ελλαδα... βγαζαμε τρελες φωτογραφιες ο ενας με τον αλλο και παιζαμε με την αμμο και καναμε πικνικ και ριχναμε πλακουτσωτες πετρες στη θαλασσα...συγνωμη, λιμνη.
Το σκηνικο θα μπορουσε να πει κανεις οτι ηταν σχεδον τελειο...


(απουσια κινηματογραφου τη φορα αυτη! Νομιζω θα σας εβρισκε συμφωνους!)

7 Comments:

At Jan 19, 2007, 11:09:00 PM , Blogger Odysseas said...

Μου θυμίζεις την τελευταία μου επίσκεψη στη Βιέννη πριν μερικούς μήνες και τα παιδιά των φίλων μου εκεί. Το αποκορύφωμα ήταν ο τρίχρονος γιος τους να διορθώνει τα (όχι καλά) γερμανικά μου!

 
At Jan 20, 2007, 3:02:00 PM , Anonymous mpizelw said...

πόσο γοητευτικά πλάσματα είναι τα πανέξυπνα παιδιά! έχουν γνώση μέσα τους, έρχονται σε αυτό τον κόσμο γνωρίζοντας και μεταδίδουν απίστευτες ποσότητες ομορφιάς και χαράς στους γύρω τους.
πολύ όμορφο ποστ!
ένιωσα σα να έβλεπα τη φατσούλα της Λ. μπροστά μου...
να μη σου πω για τη δική σου αλλά ήσουν νυσταγμένος! χιχιχιχχιιι!!!!
(μα να μην ξέρεις πώς είναι μια μουσουλμάνα πασχαλίτσα... ντροπή!)
:P

 
At Jan 21, 2007, 8:07:00 PM , Blogger CAESAR said...

Kάτι άλλαξε στο όμορφο σκηνικό ;

 
At Jan 22, 2007, 5:02:00 PM , Anonymous identitycafe said...

Ody,

S eyxaristw poly kai gia to mail!

princessa
einai, ta moulika!

caesar
nai, einai kati hmiteles ki anoloklhrwto, swsta to epiases.

 
At Jan 22, 2007, 11:45:00 PM , Blogger exiled said...

Χαχα! Σαν να βλέπω τον εαυτό μου μετά από καμμιά πενταετία!

:)))))

Υ.Γ.: You 've got mail!

 
At Jan 23, 2007, 6:58:00 AM , Blogger AEon FluX said...

Και σε ταινία του Ταρκόφσκι θα κοιτούσες στον ορίζοντα, και σε μια και μοναδική λήψη ο Άγιος θα έδειχνε την εικόνα της Παναγίας του Vladimir σε ένα βιβλίο που ξεφυλλίζουν δύο άγνωστα χέρια, με ρώσικη εκκλησιαστική μουσική να διανθίζει το ξεφύλλισμα και ξαφνικά χωρίς να εξηγεί γιατί τα πάντα για κάποια δευτερόλεπτα θα υπερίπταντο, τα δύο διαβατήρια, εσύ και το αυτοκίνητό σου, και άλλα αυτοκίνητα στην ουρά, κάποιοι τελωνιακοί -όχι όλοι. Όταν αγγίζατε το έδαφος η αστυνομικός θα σε άφηνε να φύγεις με το ένοχο βλέμμα κάποιου που συνέλαβαν σε μεγάλο αμάρτημα.
Ειρήνη υμίν.
Χωρίς πλάκα, οι καναδοί την έχουν δει κάπως στην ΙΝS τους. Κάποια στιγμή πρέπει να σου πω τι μου έλεγαν στο Τορόντο.

Καλή χρονιά κι από εδώ,
χχ

 
At Jan 23, 2007, 7:13:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

exiled

μη μου λες τετοια και με κανεις και αισθανομαι μεγαλος! μια χαρα θα εισαι σε πεντε χρονια!

NeuRomancer

με τρελαινει η οπτικη σου ματια με το εκκλησιαστικο του! Δεν ξερω πως το καταφερνεις τοσο καλα, ειναι πολυ οριτζιναλ.
Ταρκοφσκικο approach με καλυψε :) συμπληρωνεις κι εσυ τα τοπ κινηματογραφικα σχολια...
Για πες τι εγινε Τοροντο? εγω περναω τα συνορα καθε διβδομαδο παντως...επικοινωνησε αν θες ημαιηλικα!
Καλη σου χρονια!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home