I d e n t i t y C a f e

Identity Lost. 'The melancholy folklore of exile', an uncertain way to fight the arrogance of ignorance...

Friday, December 01, 2006

Marie-Josée Croze


Εκμεταλλευομενος το sick leave απο δουλεια και σκεπασμενος με την ωραια μπερτα μου παρακολουθησα πολυ καλη νεο νουαρ ταινια Des chiens dans la neige
οπου το γυναικειο ingenuity ξεδιπλωνεται σε ολο του το μεγαλειο.

Γενικα τρεφω σεβας προς τις
Québécois ταινιες... και η Marie-Josée Croze (επαιξε και στο Les invasions Barbares, κερδισε τον τιτλο καλυτερης ηθοποιου, στις Καννες) ειναι εξαιρετικη και θεσπεσια...
Γυναικα με γαμμα κεφαλαιο, μπορει να ανηκει στους ελαχιστους ανθρωπους που ξεφευγουν απο τη σφαιρα και τη φθορα της υποκειμενικοτητας, η παρουσια τους και μονο ειναι καταλυτικη με την εντονη προσωπικοτητα τους να διακρινεται ασχετως με το ρολο τους...

Μου θυμισε εντονα ομως μια αλλη μουσα, τη Charlotte Gainsbourg. Ο τροπος που τιναζουν το μαλλια τους, οπως στρεφουν το λαιμο τους, η σταση που παιρνει το σωμα τους οταν τελειωνουν καποιες σκεψεις, ο τονισμος ορισμενων λεξεων, ενα προτεταμενο πηγουνι οταν εκνευριζονται, δημιουργουν και καθιερωνουν την αναφορα της μιας στην αλλη...

Φυσιογνωμικα δεν μοιαζουν καθολου εκτος του οτι ειναι και οι δυο ψηλες, μελαχρινες στα mid-30s, francoanglaises (καναδεζα-φρανκοφον, αγγλο-γαλλιδα).
Ομως αν τις δεις σε διαφορες ταινιες θα νομισεις οτι αυτες οι δυο ειναι αδερφες παρολη την προφανη φυσιογνωμικη διαφορα τους. Αυτο με κανει να αναλογιζομαι οτι τελικα τις περισσοτερες φορες εκεινο που μου ξυπναει μια μνημη ειναι οχι μια εικονα, ενα εξωτερικο παρουσιαστικο, ενα ρουχο, αλλα μια ανεπαισθητη χροια στη φωνη, μια κινηση, ενα βλεμμα, ενας περιπλοκος μηχανισμος που κανει καποιον να

εκφραστει με ενα συγκεκριμενο τροπο, ορμητικο νερο που σπαει το φραγμα της ληθης...

7 Comments:

At Dec 3, 2006, 9:46:00 PM , Blogger Zoros said...

Δεν είναι περίεργο πως κάποιες γυναίκες μας φτιάχνουν χωρίς συγκεκριμένο λόγο?
Είμαι σίγουρος ότι αν τις βάλεις δίπλα-δίπλα με ένα μοντέλο και τις συγκρίνεις με κριτήρια εμφάνισης χάνουν κατά κράτος. Κι όμως: σε φτιάχνουν και τις θες πολύ περισσότερο από το μοντέλο...
Η άποψη του Φρόιντ είναι ότι τις αναγάγεις σε κάποια καταπιεσμένη σου σεξουαλική επιθυμία (όχι απαραίτητα οιδιπόδειο). Πχ, πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να γουστάρεις γυναίκες που μοιάζουν με τον πρώτο σου παιδικό έρωτα, χωρίς απαραίτητα να είναι όμορφες? Ή ακόμα γυναίκες που έχουν απλά το ίδιο όνομα με παλιό σου και ανεκπλήρωτο έρωτα και ανεπαίσθητα τις ταυτίζεις?

 
At Dec 4, 2006, 5:56:00 AM , Blogger IdentityCafe said...

Το σχολιο σου με εκανε να σκεφτω...
Δεν εχω κανενα παιδικο ερωτα που να θυμαμαι. Λυπηρο! (για καποιο λογο ομως στο γυμνασιο/λυκειο δεν θεωρω τον εαυτο μου παιδι...innocence lost)

Δεν γνωριζω τι κανει καποιους ανθρωπους να αιωρουνται λιγα εκατοστα πανω απο το εδαφος αλλα οπως λες η ομορφια ειναι ασχετη τουτου.
Παντως η Marie Croze μου θυμιζει ανεκπληρωτο μου ερωτα αρα η ταυτιση προφανης!
Χαιρετισματα

 
At Dec 4, 2006, 11:54:00 AM , Anonymous ημεροδρόμιο said...

Ελπίζω να ακουσες το "5:55" , τη δισκογραφική επιστροφή της Chrlotte Gainsbourg μετά 20 χρόνια σε μουσική Air...ο δικός μου δίσκος της χρονιάς.
Απλά άψογος.

 
At Dec 4, 2006, 11:58:00 AM , Anonymous ημεροδρόμιο said...

Ελπίζω να ακουσες το "5:55" , τη δισκογραφική επιστροφή της Chrlotte Gainsbourg μετά 20 χρόνια σε μουσική Air...ο δικός μου δίσκος της χρονιάς.
Απλά άψογος.

 
At Dec 4, 2006, 5:24:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

Eyxaristw agaphto hmerodromio gia ta comments!
To 5:55 to akouw kathimerina :)

 
At Dec 10, 2006, 5:13:00 PM , Blogger zenovia said...

ti sumpathitiko post!

 
At Dec 11, 2006, 6:49:00 PM , Blogger IdentityCafe said...

:) @ zenovia! Thank you!

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home